Skip to main content

ဒုကၡဆိုတဲ႕အေကာင္

ဒုကၡဆိုတဲ႕ အေကာင္ !
----

တစ္ခါက အလြန္ကို နက္ရႈိင္းလွတဲ႕ ေတာနက္ႀကီးတစ္ခုထဲမွာ အင္မတန္မွ သီလ သမာဓိနဲ႕ ျပီးျပည့္စံုတဲ႕ ရေသ့ႀကီး တစ္ပါး သီတင္းသံုး ေနထိုင္ေနသတဲ႕ ။ အဲ႕ ရေသ့ႀကီးဟာ စ်ာန္အဘိညာဏ္နဲ႕ ျပည့္စံုတာေႀကာင့္ ဆြမ္းခံထြက္တဲ႕အခါ ရြာနီးစပ္နားထိ စ်ာန္နဲ႕ႀကြကာ ရြာထဲ ဆြမ္းခံေလ့ ရွိတယ္ ။ ရေသ့ႀကီးဟာ သူ႕ရဲ႕ တစ္နပ္စာ စားဖြယ္အတြက္ လံုေလာက္ကာမွ်ျဖင့္ ပိုလွ်ံတဲ႕ ဆြမ္းေတြကို အနီးနားမွာရွိတဲ႕ တိရိစၧာန္ေလးေတြအတြက္ အျမဲတမ္း ေကြ်းေမြးေလ့ရွိပါသတဲ႕ ။

ရေသ့ႀကီးဟာ တိရိစၦာန္တို႕ရဲ႕ စကားကိုလဲ ေကာင္းစြာ နားလည္ေနတဲ႕အတြက္ တိရိစၦာန္တို႕ရဲ႕ က်င္လည္ရာ ဘဝအဖံုဖံုကို ႏွလံုးသြင္းဆင္ျခင္ရံုမွ်ျဖင့္ ဒုကၡ ဒုကၡဆိုျပီး မည္တမ္းေလ့ ရွိသတဲ႕ ။

ဒါ့အတူပဲ ရေသ့ႀကီးဟာ ထင္းေခြတဲ႕အခါလဲ ဒုကၡပါကလား လို႕ ဆင္ျခင္မည္တမ္းတယ္ ။ ေရခပ္တဲ႕အခါမွာလည္း ဒုကၡလို႕ ႏႈတ္က ရြတ္မိတယ္ ။ အစာ စားတဲ႕အခါ ေညာင္းညာတဲ႕အခါ အစရွိသလို အမႈေတြအေပၚ ဒုကၡ , ဒုကၡဆိုျပီး အျမဲတမ္း မည္တမ္းဆင္ျခင္ေလ႔ရွိပါသတဲ႕ ။

ရေသ့ႀကီးရဲ႕ ဆြမ္းက်န္ေတြကို လာေရာက္စားေလ့ရွိႀကတဲ႕ တိရိစၦာန္ေတြထဲမွာ ေမ်ာက္ေလးတစ္ေကာင္လဲ ပါဝင္ပါတယ္ ။ အဲ႕ေမ်ာက္ေလးကေတာ့ အျခား တိရိစၦာန္ေတြလို အစာ စားျပီးကာမွ်ျဖင့္ လွည့္ျပန္သြားေလ့မရွိပဲ ရေသ့ႀကီးရဲ႕ အျပဳအမူ အေျပာအဆိုေတြကို နားစြင့္ေနေလ့ရွိတယ္ ။ သူ ဟာ ရေသ့ႀကီးရဲ႕ ဒုကၡဆိုတဲ႕ အသံုးအေပၚ အင္မတန္မွ စိတ္ဝင္စားေနပါတယ္ ။ သူ႕အတြက္ ဒုကၡဆိုတဲ႕ အေကာင္ႀကီးကို ေတြ႕ခ်င္ေနတယ္ ။

တစ္ေန႕ေတာ့ အဲ႕ဒီ႕ေမ်ာက္ေလးဟာ ရေသ့ႀကီးအနားကို သြားျပီး ဒုကၡဆိုတဲ႕အေကာင္ႀကီးက  ဘယ္လိုေကာင္ႀကီးလဲလို႕ ေမးေလသတဲ႕ ။

ရေသ့ႀကီးဟာ ဒီေမ်ာက္ေလးေတာ့ ငါရွင္းျပလည္း နားလည္မွာ မဟုတ္ပါဘူးဆိုျပီး မေျပာေတာ့ပဲ လုပ္ျမဲအမႈေတြကိုတာ လုပ္ကိုင္ေနပါသတဲ႕ ။ ေမ်ာက္ေလးက အျမဲတမ္း အနားက မခြါပဲ ရေသ့ႀကီးကို ဒုကၡဆိုတဲ႕အေကာင္ ဘယ္လိုအေကာင္လဲဆိုျပီး ေမးျမန္းေနသတဲ႕ ။ ရေသ့ႀကီးဟာ ႀကာေတာ့ တရားလဲ ေကာင္းေကာင္း အားထုတ္မရ ျဖစ္လာတဲ႕အခါ တစ္ခုခုေတာ့ လုပ္မွ ျဖစ္ေတာ့မယ္ဆိုျပီး စဥ္းစားရပါေတာ့တယ္ ။

ရေသ့ႀကီးကေျပာတယ္ ။

ေအးး ေမ်ာက္ေလး မင္းဟာ ဒီအထုပ္ေလးကို ယူသြား ။ အဲ႕အထုပ္ထဲမွာ ဒုကၡဆိုတဲ႕အေကာင္ရွိတယ္ ။ အဲ႕အထုပ္ကို ေရလယ္က ကြ်န္းေလးေပၚမွာ သြားဖြင့္ႀကည့္ပါ ။ တစ္ခုေတာ့ မွာအုန္းမယ္ ။ အဲ႕ကြ်န္းေလးမွာ ျမင့္မားတဲ႕ အပင္ႀကီးတစ္ပင္ရွိတယ္ ။ ဒုကၡကို ေတြ႕တဲ႕အခါ ညာဏ္ကိုလႊာျပီးသံုးေပါ့ တဲ႕ ။

အဲ႕လို ရေသ့ႀကီးက မွာႀကားလိုက္ျပီး အထုပ္ႀကီးကို ေမ်ာက္လက္ထဲ ထည့္ေပးလိုက္သတဲ႕ ။ ေမ်ာက္ေလးခမွ်ာေတာ့ ဒုကၡဆိုတဲ႕ အေကာင္ကို ေတြ႕ရေတာ့မယ္ဆိုျပီး အေပ်ာ္ႀကီးေပ်ာ္ကာ အင္မတန္ ေလးလံလွတဲ႕ အထုပ္ႀကီးကို အပင္ပန္းခံျပီး ေရလယ္ကြ်န္းဆီကို ယူသြားေလပါေတာ့တယ္ ။

ကြ်န္းအေပၚလဲ ေရာက္ေရာ အေမာေတာင္မေျဖနိုင္အားပဲ ဒုကၡရွိတဲ႕အထုပ္ကို ေျဖလိုက္သတဲ႕ ။

အဲ႕ဒီ႕အခါ အထုပ္ထဲကေန ထြက္လာတာက အင္မတန္ ဗိုက္ဆာေနတဲ႕ ေျမေခြးတစ္ေကာင္ျဖစ္ေနတယ္ ။ ေမ်ာက္ေလးလဲ ေႀကာက္အားလန္႕အားနဲ႕ ကယ္ႀကပါအုန္းလို႕ အသြင္သြင္ေအာ္ဟစ္ကာ ကြ်န္းအေပၚမွာ ပတ္ေျပးေနပါေတာ့တယ္ ။ အေနာက္က ေျမေခြးကလဲ အဆက္မပ်က္လိုက္ ။ ေမ်ာက္ကလဲ ေသေရးရွင္ေရးမို႕  ဘာကိုမွ မစဥ္းစားနိုင္ေတာ့ပဲ ကြ်န္းလယ္က ႀကီးမားတဲ႕ သစ္ပင္ႀကီးကို ပတ္ေျပးေနပါသတဲ႕ ။ ေနာက္ေတာ့မွ ရေသ့ႀကီးရဲ႕ စကားကိုသတိရကာ  ((( ညာဏ္ကို လႊာျပီးသံုးပါ  )))ဆိုတဲ႕ စကားေလးကို အမွတ္တမဲ႕ ေတြးမိကာမွ်ျဖင့္ အလယ္က သစ္ပင္အေပၚကို ခုန္တက္လိုက္ပါေတာ့တယ္ ။ အဲ႕ဒီ႕အခါမွ ေမ်ာက္လဲ ေျမေခြးရန္ကေန လြတ္ျပီး တုန္တုန္ယင္ယင္နဲ႕ သစ္ကိုင္းကို တအား ဆုပ္ကိုင္ထားပါေတာ့သတဲ႕ ။

ရေသ့လည္း ေမ်ာက္ရဲ႕အျဖစ္ကို ႀကည့္ျပီး ေခါင္းတစ္ျငိမ့္ျငိမ့္နဲ႕ ေႀသာ္ ! ဒုကၡ ဒုကၡလို႕ဆိုကာ အဘိညာဏ္နဲ႕ ဖန္ဆင္းထားတဲ႕ ေျမေခြးကို ေဖ်ာက္ပစ္လိုက္ျပီး အေႀကာက္လြန္ေနတဲ႕ ေမ်ာက္ေလးကို သစ္ကိုင္းေပၚကေန ေခၚယူလိုက္ရပါတယ္ ။

ေမ်ာက္ေလးဟာ အင္မတန္မွ ေႀကာက္လြန္းအားႀကီးလို႕ အသံေတာင္ မထြက္နိုင္ေသးဘူးတဲ႕ ။ ရေသ့ႀကီးလဲ ေမ်ာက္ကေလး ေႀကာက္စိတ္ေပ်ာက္တဲ႕အထိ ေစာင့္ဆိုင္းေနျပီးကာမွ ေမ်ာက္ကေလးကိုေျပာတယ္ ။

မင္း ဒုကၡဆိုတဲ႕ အရာကို သိျပီလားတဲ႕ ။  ေမ်ာက္ကေလးက ေတာ္ပါျပီ ေတာ္ပါျပီ ဒုကၡဆိုတဲ႕ အေကာင္ႀကီးကို မေတြ႕ခ်င္ေတာ့ပါဘူး ။ ဒုကၡဆိုတဲ႕အေကာင္ႀကီးက ေႀကာက္စရာ အင္မတန္ေကာင္းတာပဲလို႕ ဆိုသတဲ႕ ။

ရေသ့ႀကီးက ျပံဳးျပီး !!

ဒုကၡဆိုတာ အေကာင္ႀကီးမဟုတ္ဘူး ။ အဲ႕ဒီ႕အေကာင္ေႀကာင့္ သင့္ရဲ႕ ေႀကာက္ရြံ႕ထိတ္လန္႕ ပင္ပန္း ဆင္းရဲ ရတာဟာ ဒုကၡဆင္းရဲျခင္းပဲ ။ ဒီလိုပဲ သတၱဝါ မွန္သမွ်တို႕ဟာ အသက္ရွင္ ေနထိုင္ဖို႕အတြက္ ေန႕တိုင္း အစားအစာ ရွာရျပီး ပင္ပန္းဆင္းရဲတဲ႕အမႈေတြကို ျပဳေနရတဲ႕အတြက္ ဒုကၡလို႕ ငါအျမဲေရရြတ္ေနရတာ လို႕ ရွင္းလင္းေျပာႀကားလိုက္သတဲ႕ကြယ္ ။

ရေသ့ႀကီး ရွင္းလင္းေျပာလိုက္တာကို ေမ်ာက္ကေလးက နားလည္လား နားမလည္လားဆိုတာ မသိ ။ သူ႕ရဲ႕ ပါးစပ္ကေတာ့ !

အမယ္ေလး ဒုကၡဆိုတဲ႔ေကာင္ဟာ အင္မတန္ ေႀကာက္စရာေကာင္းတဲ႕ သတၱဝါပါလား လို႕ အျမဲတမ္း ေရရြတ္ေနေတာ့ပါသတဲ႕ ။

မိတ္ေဆြ ေရ . . .

အဲ႕ဒီ႕အေႀကာင္းအရာနဲ႕ပတ္သတ္ျပီး တစ္ခုေတာ့ ေျပာစရာ ရွိသြားျပီ ။

သင္ေကာ ေမ်ာက္ကေလးလိုထင္ျမင္ျပီး ဒုကၡဆိုတဲ႔ အေကာင္ႀကီးကို ေႀကာက္ရြံ႕ေနတယ္ဆိုတာ သတိရပါရဲ႕လား  ။ သင္ ဒုကၡျမင္ပံု လႊဲေနတယ္မဟုတ္လား ?

#htoohtoolay

Comments

Popular posts from this blog

လိပ့်ပြာလွှင့် အတက်ပညာ

လိပ်ပြာလွှင့်အတတ်ပညာ ----- ရေထုံ မီးထုံများကို ကူးပြီးမှ ဒုတိယအဆင့်ကို တက်လှမ်းအောင်မြင်သကဲ့သို့ ထွက်ရပ်ပေါက်ပညာ၏ အရေးအပါဆုံး အပိုင်းဖြစ်သော မရဏထုံကူးပြီးမ...

မင်းကွန်းခေါင်းလောင်းတော်ကြီး

မင်းကွန်းခေါင်းလောင်းတော်ကြီး ----- မင်းကွန်းခေါင်းလောင်းတော်ကြီးကို ဘိုးတော်ဘုရား (၁၇၈၂ - ၁၈၁၉) က ပုထိုးတော်ကြီးတွင် ထားရှိရန် မြန်မာသက္ကရာဇ် ၁၁၇၀ ပြည့်နှစ် ၊ ကဆုန်လ (အေဒီ - ၁၈၀၈ ခုနှစ် ၊ ဧပြီလ) တွင် သွန်းလောင်းခဲ့ခြင်းဖြစ်သည် ။ ပုထိုးတော်ကြီးကိုမူကား အပြီးသတ် တည်ဆောက်နိုင်ခြင်း မရှိခဲ့ပေ ။ အလေးချိန် ၅၅၅၅၅ ပိဿာ (တန် ၉၀) ခန့်ရှိသော မင်းကွန်းခေါင်းလောင်းသည် ၎င်းထက် သုံးဆခန့် ကြီးသော မော်စကိုမှ ခေါင်းလောင်းကြီးပြီးလျှင် ကမ္ဘာပေါ်တွင် ဒုတိယအကြီးဆုံး ခေါင်းလောင်းကြီး ဖြစ်သည် ။ မင်းကွန်းခေါင်းလောင်းကြီး ချိတ်ဆွဲထားရာတိုင်များမှာ မြန်မာသက္ကရာဇ် ၁၂၀၀ ပြည့်နှစ် ၊ (အေဒီ - ၁၈၃၉ ခုနှစ်) မြေငလျင်ဒါဏ်ကြောင့် ပျက်ဆီးသွားခဲ့သည် ။ ခေါင်းလောင်းတော်ကြီးကို လက်ရှိ ချိတ်ဆွဲထားသော သံယက်မကြီးကိုမူ နှောင်းခေတ်တွင်မှ ပြုလုပ်ထားခြင်းဖြစ်သည် ။ မင်းကွန်းခေါင်းလောင်းတော်ကြီး၏အတိုင်းတာမှ အောက်ပါအတိုင်းဖြစ်ပါသည် - ၁ ။ နှုတ်ခမ်းဝအချင်း (အပြင်ဘက်မှ တိုင်းတာလျှင်) - ၁၆ ပေ ၊ ၃ လက်မ ။ ၂ ။ အတွင်းပိုင်းအချင်း (နှုတ်ခမ်းဝအထက် ၄ ပေ ၈ လက်မအထက်မှ တိုင်းတာလျှင် - ၁၀ ပေ ။ ၃ ။ အမြင့် (အတွင်းပိုင်းမှ တိုင်းတာလျှင်) ...

သင်္ကြန်

သင်္ကြန် ----- နှစ်သစ်ကူးပွဲတော်ကို မြန်မာတို့က သင်္ကြန်ပွဲတော်ဟု သိကြသည် ။ သင်္ကြန်ဟူသော စကားမှာ သက္ကဋဘာသာမှ လာခြင်းဖြစ်ပြီး ၊ ၁၂ ရာသီခွင် တစ်ခုခုသို့ နေမင်းဝင်ရောက်ခြင်းဟု အဓိပ္ပာယ်ရှိသည် ။ နှစ်သစ်ကူးပွဲတော်ကို ၊ မြန်မာ့နက္ခတ္တဗေဒတွင် မဟာသင်္ကြန်ဟု ခေါ်ကြသည် ။ နေသည် မိန်ရာသီ ( ငါးရုပ် ) မှ မိဿရာသီ ( ဆိတ်သိုးရုပ် ) သို့ ကူးပြောင်းမှုကို အထိမ်းအမှတ် ပြုခြင်း ၊ နေနှစ်တစ်နှစ်၏ အဆုံးမှ နောက်နှစ်တစ်နှစ်၏အစသို့ ကူးပြောင်း သော အရေးကြီးသည့် အကူးအပြောင်း ဖြစ်ခြင်းတို့ကြောင့် မဟာသင်္ကြန်ဟု ခေါ်ခြင်းပင် ဖြစ်သည် ။ မြန်မာ့ပြက္ခဒိန်သည် လပြက္ခဒိန် ဖြစ်သောကြောင့် ပွဲတော်ရက်ကို အရှင်ထားရသည် ။ ပုံသေ သတ်မှတ်ထား၍ မရ ။ တစ်နှစ်နှင့်တစ်နှစ် နှစ်သစ်ကူးသော ရက်လ မတူကြပေ ။ သို့သော် အနောက်တိုင်း ပြက္ခဒိန်မှာ နေပြက္ခဒိန်ဖြစ်သောကြောင့် ပုံမှန်အားဖြင့် ဧပြီ ၁၃ မှ ၁၅ ရက် သို့မဟုတ် ၁၃ မှ ၆ ရက် သို့မဟုတ် ၁၄ မှ ၁၆ ရက်အတွင်း ပွဲတော် ကျရောက်လေ့ ရှိသည် ။ မြန်မာတို့က နှစ်တစ်နှစ်ကို တွက်ချက်သောအခါ နေ၏အသွား အလာကိုပါ ထည့်သွင်းစဉ်းစားသည်ဟု ဆိုနိုင်သည် ။ ထို့ကြောင့် မြန်မာနှစ် ၏ ပထမလဖြစ်သော တန်ခူးလကို နှစ်သစ်မတိုင်မီ ...