ေက်းဇူးဆိုတာ ေဘာင္ထဲမွာပဲ ရွင္သန္ခြင့္ ရွိႀကတယ္ !
------
ပံုျပင္ေလးတစ္ပုဒ္ပါ ။ ေတာ္ေတာ္ေတာ့ စိတ္ဝင္စားစရာေကာင္းတယ္ ။ အေႀကာင္းအရာေလးက ဒီလို -
တစ္ခါက ပင္လယ္ျပင္ခရီးကို ေျမးအဖိုး(အဘိုးတစ္ခု ေျမးတစ္ခု (ဝါ) ႏွစ္ေကာင္ႀကြက္) ႏွစ္ေယာက္ဟာ ေလွတစ္စီးနဲ႕ ခရီးထြက္ႀကတယ္ ။ ေလွက အႀကီးႀကီးလဲ မဟုတ္သလို အေသးေလးလဲ မဟုတ္ျပန္ဘူး ။ သူတို႕ ႏွစ္ေယာက္အတြက္ ရက္ရွည္ခရီးကို ေကာင္းေကာင္း ပို႕ေဆာင္နိုင္တဲ႕ အေနအထားမ်ိဳးပါပဲ ။ ျဖစ္ခ်င္ေတာ့ သူတို႕ သေဘၤာဟာ ပင္လယ္ျပင္အလယ္မွာ ေလမုန္တိုင္းမိႀကတယ္ ။ ထံုးစံအတိုင္း ရြက္ေတြ သိမ္းမယ္ ။ ပစၥည္းေတြကို ခိုင္ခံ႕ေအာင္ခ်ည္ေႏွာင္မယ္ - စသည္ျဖင့္ - အဲ႕လို ကိစၥအဝဝကို ေခါင္းခ်င္းဆိုင္ မတိုင္ပင္ရပဲ ေျမးကလဲ ေျမးအေလ်ာက္ လုပ္တယ္ ။ အဘိုးကလဲ အဘိုးအေလွ်ာက္ လုပ္တယ္ ။ ဒီလိုနဲ႕ မုန္တိုင္းလဲ စဲေရာ ပစၥည္းေတြကို ျပန္စစ္ - ဘာေတြ ဆံုးရံႈးလဲဆိုတာ ႀကည့္ရႈရွာေဖြေလေတာ့ ျပႆနာတစ္ခုကို သြားေတြ႕တယ္ ။
အဲ႕ဒါက သေဘၤာကိုယ္ထည္ရဲ႕ ေအာက္ဘက္ျခမ္းပိုင္းက သစ္တစ္ခ်ပ္က က်ိဳးသြားေလရဲ႕ ။ အဲ႕အခါမွ အဲ႕ ပတ္ဝန္းက်င္က သစ္ေတြကို သတိထားႀကည့္မိေတာ့ ေဆြးေနျပီျဖစ္တဲ႕ အေျခအေနတစ္ခုကို သြားေတြ႕ေတာ့တယ္ ။ ဒီအတိုင္းဆို သေဘၤာက ကမ္းမေရာက္ေသးပဲ ပင္လယ္ေရေအာက္ကမၻာမွာ စံျမန္းရကိန္းျဖစ္ျပီ ။
ဆိုေတာ့ကာ ေျမးက အဖိုးကို ေမးတယ္ ။ ဘာလုပ္ႀကမလဲတဲ႕ ။ အဘိုးက အေမးမဆံုးခင္ ငါတို႕ ျမန္ျမန္ ဖာရမယ္လို႕ ေျပာတယ္ ။ အဲ႕ဒါနဲ႕ သစ္က လံုလံုေလာက္ေလာက္မပါလာေတာ့ ကုန္းဘက္ျခမ္းက ေလွ်ာက္လမ္းတစ္ခုကို ဖ်က္ဆီးျပီး ထြက္လာတဲ႕ သစ္အပိုင္းအစေတြနဲ႕ အေပါက္ကို ဖာႀကတယ္ ။ အေျခအေနက ထင္သေလာက္ မေကာင္းဘူး ။ ဟိုဖာ ဒီေပါက္ပဲ ။ ဒီလိုနဲ႕ ရြက္လႊင့္လာလိုက္တာ ေန႕စဥ္မပ်က္ ဖာလိုက္ ေပါက္လိုက္မို႕ ေျမးက အဘိုးကို ရယ္ရယ္ေမာေမာနဲ႕ ေျပာလိုက္တာက အဘိုးသေဘၤာက ဖာသေဘၤာႀကီး ျဖစ္ေနျပီတဲ႕ ။ အဘိုးကလဲ သေဘာက်လြန္းလို႕ ေအး ဟုတ္တယ္ ။ ငါ့သေဘၤာက ဖာလိုက္ ေပါက္လိုက္မို႕ (ဖာလိုက္ရတဲ႕) သေဘၤာလို႕ေတာင္ အမည္ေပးရေတာ့မယ္လို႕ဆိုလိုက္သတဲ႕ ။
ဒီလိုနဲ႕ သူတို႕ဟာ ခက္ခက္ခဲခဲ အလုပ္မ်ားလွတဲ႕ ခရီးႀကမ္းကို ျဖတ္ေက်ာ္လာနိုင္ခဲ႔ျပီး ကမ္းကပ္နိုင္ခဲ႕တယ္ ။ ကမ္းေရာက္ေတာ့ သူတို႕ အေပါင္းအသင္းေတြကို သူတို႕ရဲ႕ ေတြ႕ႀကံဳခဲ႕ရတဲ႕ သေဘၤာအေႀကာင္း - မုန္တိုင္းအေႀကာင္းနဲ႕ ဒီသေဘၤာအမည္ကိုပါ ေပးလိုက္တဲ႕အေႀကာင္းေတြ ေျပာျပီး ရယ္ေမာ္ေပ်ာ္ရႊင္စြာ ေနထိုင္သတဲ႕ ။
အဲ႕လိုနဲ႕ အခ်ိန္ႀကာလာေတာ့ သူ႕သေဘၤာဟာ ဖာသေဘၤာဆိုတဲ႕ ဘြဲ႕အမည္ကို ရခဲ႕ပါျပီ ။ အဘိုးလဲ ေသသြားျပီ ။ ေျမးကလဲ အိမ္ေထာင္ေတြက်ျပီး ကေလးေတြလဲ ရျပီ ။ အဲ႕ကေလးေတြကို သူ႕အေဖက အဲ႕အေႀကာင္းေတြကို ေျပာျပတယ္ ။ ဒီလို ပင္လယ္ျပင္မွာ ငါသာ ေသသြားရင္ မင္းတို႕လဲ ဒီလူ႕ေလာကကို ေရာက္လာမွာေတာင္ မဟုတ္ေတာ့ဘူးလို႕ ဆိုသတဲ႕ ။
အခ်ိန္တစ္ခု ထက္ႀကာသြားျပန္တယ္ ။ သူ႕သားသမီးေတြဟာလဲ အရြယ္ေတြေရာက္ျပီး အိမ္ေထာင္ေတြက် ။ ကေလးေတြရ ။ အဲ႕ဒီ႕ေနာက္ပိုင္းမွာလဲ သေဘၤာအေႀကာင္းကို အခါ အခြင့္သင့္တဲ႕ အခါ ေျပာတက္ႀကတယ္ ။
ေနာက္ထက္ အခ်ိန္ႀကာသြားျပန္ေရာ ။ အဲ႕ကေလးေတြလဲ အရြယ္ေတြေရာက္ျပီး အိမ္ေထာင္ေတြက်ႀက ။ ကေလးေတြရျပီး ေနႀကတယ္ ။ ဒါေပမယ့္ အခ်ိန္နဲ႕အမွ် အဲ႔သေဘၤာအေႀကာင္းဟာ ေမွးမွိန္သြားရျပီ ။ တစ္ခ်ိဳ႕ မိသားစုဝင္ေတြဆိုရင္ေတာင္ မသိႀကေတာ့ဘူးတဲ႕ ။
အခ်ိန္ေတြက ကုန္ျမန္လြန္းတယ္ ။ ေဆြစဥ္မ်ိဳးဆက္ခရီးက ရွည္လ်ားလာေတာ့ သေဘၤာအေႀကာင္းဟာ ဒ႑ာရီသဖြယ္ပဲ ျဖစ္ေနေတာ့တယ္ ။ အဲ႕ေနာက္မွ ဒီ ဖာသေဘၤာ အမည္တစ္ခုသာ သူတို႕ ေနာက္ပိုင္းမိသားစုဝင္ေတြက သိရွိႀကေတာ့တယ္တဲ႕ ။
ဒါေပမယ့္ သူတို႕က အဲ႕ဖာသေဘၤာႀကီးေႀကာင့္ ငါတို႕ ေဆြစဥ္မ်ိဳးဆက္ဆိုတာ ျဖစ္လာတာဆိုတဲ႕ အျဖစ္ကို လက္မခံဘူးလို႕ဆိုႀကတယ္ ။ ဖာအိမ္ဆိုတဲ႕ အဓိပၸါယ္ဟာ သူတို႕လက္ထက္မွာ sex house ျဖစ္ေနျပီေလ ။ ဒါဆို Sex သေဘၤာႀကီးလို႕ ေခၚရမလိုေပါ့ ။ ေနာက္ပိုင္းမွာ သူတို႕မိသားစု ေဆြစဥ္မ်ိဳးဆက္ဟာ ဒီ ဖာသေဘၤာႀကီးရဲ႕ ေက်းဇူးဆိုတာ မရွိခဲ႕တဲ႕ အျဖစ္အပ်က္ႀကီးတစ္ခုပါလို႕ အားလံုးသေဘာတူညီစြာ သတ္မွတ္လိုက္ႀကပါေတာ့သတဲ႕ ။
#htoohtoolay
Comments
Post a Comment