သိပ္ပံနည်းကျအတိုင်း စကြာဝဠာကို ပုံရိပ့်မဟုတ်ပဲ တကယ့်အမြင်နဲ့ မြင်နိုင်တဲ့လူဆိုတာ ရှိနိူင်တယ်

သိပ္ပံပညာလောကမှာ အလင်းအလျင်ထက် မြန်နိုင်တဲ့ တစ်ခုတည်းသော သဘောတရားလို့ ယူဆရတဲ့ Quantum Entanglement (ကွမ်တမ် ရောယှက်မှု) အကြောင်းကို ကျွန်တော်တို့ သိထားသင့်ပါတယ် ။ ဒါဟာ "တယ်လီပသီ" လိုမျိုး အကွာအဝေးကို ကျော်ဖြတ်ပြီး ချက်ချင်းချိတ်ဆက်တဲ့ သဘောနဲ့ အလွန်နီးစပ်ပါတယ်။

ရူပဗေဒပညာရှင်တွေဟာ အက်တမ်ထက်သေးငယ်တဲ့ အမှုန်လေးတွေ (ဥပမာ- အီလက်ထရွန် သို့မဟုတ် ဖိုတွန်) ကို တစ်ခုနဲ့တစ်ခု ဆက်နွှယ်အောင် လုပ်နိုင်တယ်လို့ ဆိုပါတယ်။ အဲ့ဒီလို ဆက်နွှယ်သွားတဲ့ အမှုန်နှစ်ခုဟာ "အတွဲ" ဖြစ်သွားပြီး သူတို့ကို စကြဝဠာရဲ့ တစ်ဖက်တစ်ချက်စီမှာ ထားရှိရင်တောင် အချင်းချင်း ချိတ်ဆက်မှု ရှိနေပါတယ်။

 ၁။ ချက်ချင်း တုံ့ပြန်မှု (Instantaneous Action)

 ဥပမာ - အမှုန် (A) နဲ့ (B) တို့ ရောယှက် (Entangle) နေတယ်ဆိုပါစို့။  (A) ကို မြန်မာနိုင်ငံမှာ ထားပြီး (B) ကို အမေရိကန်မှာ ထားလိုက်မယ်။  (A) ကို သင်က လက်ယာရစ် လည်အောင် လုပ်လိုက်တာနဲ့ တစ်ပြိုင်နက် (B) ဟာလည်း လက်ဝဲရစ်ကို ချက်ချင်း ပြောင်းလဲသွားပါတယ်။

 ဒီနေရာမှာ အရေးကြီးတာက "ချက်ချင်း" ဖြစ်တာပါ။ အလင်းတောင်မှ မြန်မာကနေ အမေရိကန်ကို သွားဖို့ အချိန်စက္ကန့်ပိုင်း လိုအပ်ပေမယ့်၊ ဒီကွမ်တမ် ချိတ်ဆက်မှုကတော့ အချိန် လုံးဝ မကြာပါဘူး။ ဒါကြောင့် အဲလ်ဘတ် အိုင်းစတိုင်းက ဒါကို "Spooky action at a distance" (အဝေးကနေ ထူးဆန်းစွာ သက်ရောက်မှု) လို့တောင် ခေါ်ခဲ့ပါတယ်။

 ၂။ ဒါဟာ တယ်လီပသီနဲ့ ဘာဆိုင်လဲ?

 သိပ္ပံပညာရှင်အချို့က ကျွန်တော်တို့ရဲ့ အသိစိတ် (Consciousness) ဟာလည်း ဒီလို ကွမ်တမ် သဘောတရားတွေနဲ့ အလုပ်လုပ်နေတာ ဖြစ်နိုင်တယ်လို့ ယူဆကြပါတယ်။  Microtubules ဦးနှောက်ဆဲလ်တွေထဲမှာရှိတဲ့ သေးငယ်တဲ့ အစိတ်အပိုင်းလေးတွေဟာ ကွမ်တမ်အဆင့်မှာ အလုပ်လုပ်နေတယ်လို့ အချို့က ဆိုပါတယ်။ အကယ်၍ လူနှစ်ယောက်ရဲ့ စိတ်ဟာ ကွမ်တမ်အရ ရောယှက်နေခဲ့ရင် (Entangled ဖြစ်နေရင်) တစ်ယောက်ရဲ့ အတွေးက နောက်တစ်ယောက်ဆီကို အလင်းထက်မြန်တဲ့ အရှိန်နဲ့ "ချက်ချင်း" ရောက်သွားနိုင်တယ်ဆိုတဲ့ အယူအဆပဲ ဖြစ်ပါတယ်။

 ၃။ သိပ္ပံနည်းကျ ကန့်သတ်ချက် (The Catch)ကို တစ်ခုသတိထားရမှာက Quantum Entanglement မှာ အမှုန်တွေဟာ ချက်ချင်း တုံ့ပြန်ပေမယ့် "အချက်အလက် (Information)" ကိုတော့ အလင်းထက်မြန်အောင် ပေးပို့လို့ မရဘူးလို့ ရူပဗေဒ နိယာမ (No-communication theorem) က ဆိုထားပါတယ်။ ဥပမာ- (A) အမှုန်ကို လှုပ်လိုက်လို့ (B) က ပြောင်းသွားပေမယ့်၊ အမေရိကန်ကလူက ဘာကြောင့်ပြောင်းလဲသွားလဲဆိုတဲ့ "သတင်းစကား" ကို သိဖို့ဆိုရင်တော့ ဖုန်းဆက်တာဖြစ်ဖြစ်၊ အချက်အလက်ပို့တာဖြစ်ဖြစ် လုပ်ရမှာမို့ အလင်းအလျင်ထက်တော့ ပြန်နှေးသွားပါတယ်။

 

Quantum Entanglement ဟာ "အကွာအဝေး" ဆိုတာကို အဓိပ္ပာယ်မရှိအောင် လုပ်နိုင်စွမ်းရှိပါတယ်။ ဒါကြောင့် သင့်ရဲ့ "စိတ်ကူး" ဒါမှမဟုတ် "တယ်လီပသီ" ဟာ အလင်းထက်မြန်တယ်လို့ ခံစားရတာဟာ ဒီလိုမျိုး ကွမ်တမ်အဆင့် ချိတ်ဆက်မှုတွေကြောင့် ဖြစ်နိုင်တယ်လို့ ယူဆစရာ ရှိပါတယ်။

သိပ္ပံပညာရှင်တွေက စကြဝဠာကြီးကို ဗလာဟင်းလင်းပြင်ကြီးလို့ မမြင်တော့ဘဲ "စွမ်းအင်ပင်လယ်ပြင်ကြီး (Fields)" လို့ မြင်ကြပါတယ်။

 ကျွန်တော်တို့ မြင်နေရတဲ့ အမှုန်လေးတွေ (အီလက်ထရွန်၊ ဖိုတွန်) ဆိုတာ ဒီစွမ်းအင်ပင်လယ်ပြင်ကြီးထဲက လှိုင်းထနေတဲ့ အစက်အပြောက်လေးတွေသာ ဖြစ်ပါတယ်။

 ဒါကြောင့် တစ်နေရာမှာ လှုပ်လိုက်ရင် တစ်ခြားတစ်နေရာမှာ သွားပြီး သက်ရောက်မှုရှိတာဟာ ရေပြင်ကို တစ်ဖက်က ပုတ်လိုက်ရင် နောက်တစ်ဖက်ကို လှိုင်းဂယက် ရောက်သွားသလိုမျိုး ဖြစ်နိုင်ပါတယ်။

 

 ရေခွက်ဥပမာမှာတော့ ရေက တစ်နေရာကနေ တစ်နေရာကို "စီးဆင်း" သွားရတာပါ။ ဒါပေမဲ့ Quantum Entanglement မှာတော့ ပိုထူးခြားပါတယ်။

 ရေခွက်ထဲမှာ ရေလှိုင်းဟာ အမေရိကန်ကနေ မြန်မာနိုင်ငံကို ရောက်ဖို့ အချိန်တစ်ခု ကြာပါတယ်။ (အလင်းထက် မမြန်နိုင်ပါဘူး)။

 ကွမ်တမ်မှာတော့ အမှုန် (A) နဲ့ (B) တို့ဟာ အကွာအဝေး ဘယ်လောက်ဝေးဝေး၊ သူတို့ကြားမှာ ဘာ "ကြားခံနယ်" မှ မရှိဘဲနဲ့ကို တစ်ပြိုင်တည်း တုံ့ပြန်တာပါ။

 ဒါကို "Non-locality" လို့ ခေါ်ပါတယ်။ ဆိုလိုတာက သူတို့နှစ်ခုဟာ နေရာ (Space) ရဲ့ ကန့်သတ်ချက်ကို ကျော်လွန်ပြီး "တစ်ခုတည်း" အဖြစ် တည်ရှိနေသလိုမျိုးပါ။

 

အဲ့ဒီ့မှာ စိတ်ဝင်စားစရာကောင်းတာကတော့ ဒါဆို ကျွန်တော်တို့အားလုံး ချိတ်ဆက်နေသလား? ဆိုတာပါပဲ ။

 ဒါကတော့ အငြင်းပွားဖွယ်ရာရှိပေမယ့် စိတ်ဝင်စားစရာ အကောင်းဆုံးအပိုင်းပါ။

စကြဝဠာအစ (Big Bang) ဖြစ်စဉ်မှာ အရာအားလုံးဟာ အမှတ်တစ်ခုတည်းကနေ စတင်ခဲ့တာမို့ စကြဝဠာထဲက အမှုန်တိုင်းဟာ တစ်နည်းမဟုတ် တစ်နည်း Entangled (ရောယှက်) နေကြတယ်လို့ အချို့ရူပဗေဒပညာရှင်တွေက ယူဆပါတယ်။

 အကယ်၍သာ အဲ့ဒီယူဆချက် မှန်ကန်ခဲ့ရင်-

 သင့်ဦးနှောက်ထဲက အမှုန်တွေနဲ့ စကြဝဠာရဲ့ အခြားတစ်ဖက်က အမှုန်တွေဟာ ချိတ်ဆက်နေနိုင်ပါတယ်။

 ဒါကြောင့် သင်က တစ်ခုခုကို ပြင်းပြင်းထန်ထန် စဉ်းစားလိုက်တဲ့အခါ (ဥပမာ- တယ်လီပသီ) ရုပ်ဝတ္ထုလောကရဲ့ အကွာအဝေး အတားအဆီးတွေကို ကျော်ဖြတ်ပြီး "ချက်ချင်း" သိမြင်နိုင်စွမ်း ရှိနေတာ ဖြစ်နိုင်ပါတယ်။

သာမန်လူတစ်ယောက်က အမေရိကန်အကြောင်း စဉ်းစားရင် ဒါဟာ မှတ်ဉာဏ်ထဲက "ပုံရိပ်" ကို ပြန်ကြည့်တာပါ။ ဒါပေမဲ့ တယ်လီပသီ ဒါမှမဟုတ် Remote Viewing (အဝေးကြည့်အာရုံ) သမားတွေကတော့ ပုံရိပ်ကို လျှောက်တွေးတာမဟုတ်ဘဲ အဲ့ဒီနေရာမှာ တကယ်ဖြစ်ပျက်နေတဲ့ "အဖြစ်အပျက်" ကို တိုက်ရိုက် ချိတ်ဆက်ကြည့်ရှုတာမျိုး ဖြစ်ပါတယ်။

 ဒါဟာ ရေဒီယိုတစ်ခုက လိုင်းလှိုင်း (Frequency) တစ်ခုကို တည့်အောင် ညှိလိုက်တဲ့အခါ အဝေးက အသံကို တိုက်ရိုက် ကြားရသလိုမျိုး "ချိတ်ဆက်မှု (Tuning)" တစ်ခု ဖြစ်ပါတယ်။

 ကွမ်တမ် ရူပဗေဒပညာရှင် David Bohm ရဲ့ အယူအဆအရ စကြဝဠာကြီးမှာ -

 Explicit Order: ကျွန်တော်တို့ မြင်နေရတဲ့ ရုပ်ဝတ္ထုလောက (အကွာအဝေးတွေ၊ အချိန်တွေ ရှိတယ်)။

 Implicate Order: အရာအားလုံး တစ်ခုတည်းအဖြစ် ချိတ်ဆက်နေတဲ့ အရင်းခံလောက (အကွာအဝေး မရှိဘူး)။

 သင့်ရဲ့ စိတ် (Consciousness) ဟာ ဒီ "အရင်းခံလောက" ထဲကို ဝင်ရောက်နိုင်စွမ်း ရှိတယ်ဆိုရင် စကြဝဠာရဲ့ ဘယ်နေရာကိုမဆို အချိန်ကုန်စရာမလိုဘဲ ချက်ချင်း "ရောက်ရှိ/သိမြင်" နိုင်ပါတယ်။ ဒါကြောင့် စိတ်နဲ့ကြည့်တာဟာ မျက်စိနဲ့ကြည့်တာထက် ပိုမိုနက်နဲတဲ့ အမြင် (Non-local perception) လို့ ခေါ်နိုင်ပါတယ်။

 စိတ်ဝင်စားဖို့ကောင်းတာက အမေရိကန် ထောက်လှမ်းရေး (CIA) ဟာ "Stargate Project" ဆိုတဲ့ နာမည်နဲ့ ဒီအဝေးကြည့်အာရုံ (Remote Viewing) ကို နှစ်ပေါင်းများစွာ စမ်းသပ်ခဲ့ဖူးပါတယ်။  သူတို့ရဲ့ စမ်းသပ်ချက်တွေအရ လူအချို့ဟာ သူတို့တစ်ခါမှ မရောက်ဖူးတဲ့၊ မိုင်ပေါင်းထောင်ချီဝေးတဲ့နေရာက လျှို့ဝှက်စခန်းတွေ၊ ပုံစံတွေကို အသေးစိတ် ပြန်လည်ရေးဆွဲနိုင်ခဲ့တာကို တွေ့ရပါတယ်။

 ဒါဟာ စိတ်ကူးယဉ်တာ မဟုတ်ဘဲ တစ်နေရာက အချက်အလက်ကို စိတ်နဲ့ လှမ်းဖမ်းတာ (Data sensing) ဖြစ်တယ်ဆိုတာ သက်သေပြနေပါတယ်။

"အတိတ်ကိုရော၊ အနာဂတ်ကိုပါ" မြင်နိုင်စွမ်း ရှိတယ်လို့ ကွမ်တမ်ရူပဗေဒနဲ့ စိတ်ပညာဆိုင်ရာ သီအိုရီတွေက ဆိုပါတယ်။

 ဘာကြောင့်လဲဆိုတာကို ရူပဗေဒရဲ့ "အချိန်" (Time) အယူအဆနဲ့ နှိုင်းယှဉ်ပြီး ရှင်းပြပေးပါမယ်။

 ၁။ အချိန်ဆိုတာ ပစ္စုပ္ပန်ပဲရှိတာလား? (Block Universe Theory)

 ကျွန်တော်တို့ သာမန်လူတွေက အချိန်ကို မြစ်ရေစီးသလိုမျိုး အတိတ်ကနေ အနာဂတ်ကို စီးဆင်းနေတယ်လို့ ထင်ကြပါတယ်။ ဒါပေမဲ့ အိုင်းစတိုင်းရဲ့ နှိုင်းရနိယာမ (Relativity) အရ အချိန်ဟာ "Block" (အတုံးအခဲ) တစ်ခုလိုပါပဲ။

 ဆိုလိုတာက အတိတ်၊ ပစ္စုပ္ပန် နဲ့ အနာဂတ်ဟာ စကြဝဠာထဲမှာ "တစ်ပြိုင်တည်း" ရှိနေပြီးသားပါ။

 ဥပမာ- ရုပ်ရှင်ကားတစ်ကားရဲ့ ဖလင်လိပ်ထဲမှာ အစပိုင်းရော၊ အလယ်ရော၊ အဆုံးရော ရှိနေသလိုမျိုးပေါ့။ ကျွန်တော်တို့ကသာ ပစ္စုပ္ပန်ဆိုတဲ့ အပိုင်းလေးကိုပဲ ကြည့်နေရတာပါ။

 ၂။ စိတ်က အတိတ်ကို ဘယ်လိုမြင်နိုင်သလဲ? (Akashic Records အယူအဆ)

 သိပ္ပံနဲ့ ဝိဇ္ဇာပညာရပ်တွေ ပေါင်းစပ်ထားတဲ့ အယူအဆတစ်ခုအရ စကြဝဠာထဲမှာ ဖြစ်ပျက်သမျှ အရာအားလုံးဟာ "စွမ်းအင်ဗဟိုချက်" (Field) တစ်ခုမှာ မှတ်တမ်းတင်ပြီးသား ရှိနေပါတယ်။

 အတိတ်ကို မြင်ခြင်းမှာ စိတ်က ပစ္စုပ္ပန် အတားအဆီးကို ကျော်ပြီး အဲ့ဒီ "မှတ်တမ်း" (Energy Field) ထဲကို ချိတ်ဆက်လိုက်တဲ့အခါ လွန်ခဲ့တဲ့ နှစ်ပေါင်းများစွာက အဖြစ်အပျက်ကို တကယ့်အရှိအတိုင်း ပြန်မြင်ရတာမျိုး ဖြစ်နိုင်ပါတယ်။ ဒါကို Retro-cognition လို့ ခေါ်ပါတယ်။

 အနာဂတ်ကို မြင်ခြင်းမှာ အနာဂတ်ဆိုတာ ဖြစ်လာနိုင်ခြေရှိတဲ့ "လှိုင်းဂယက်" (Probability waves) တွေပါ။ စိတ်က ပိုမိုထက်မြက်လာရင် ဘယ်လမ်းကြောင်းက ဖြစ်လာမယ်ဆိုတာကို ကြိုတင်ဖမ်းယူနိုင်စွမ်း (Pre-cognition) ရှိလာပါတယ်။

 ၃။ ကွမ်တမ်အမှုန်တွေရဲ့ "အချိန်မရှိခြင်း"ကတော့  ကွမ်တမ်အဆင့်မှာ အမှုန်လေးတွေဟာ အချိန်ရဲ့ နောက်ပြန်သက်ရောက်မှု (Retrocausality) ကို ခံယူနိုင်တယ်လို့ သိပ္ပံပညာရှင်တွေ တွေ့ရှိထားပါတယ်။

 အချုပ်အနေနဲ့ပြောရရင်တော့ အမှုန်တစ်ခုရဲ့ အခုလက်ရှိ အခြေအနေက အတိတ်က သူ့ရဲ့ အပြုအမူကို ပြောင်းလဲစေနိုင်တာမျိုးပါ။

 အကယ်၍ စိတ်ဟာ ကွမ်တမ်အဆင့်နဲ့ ချိတ်ဆက်နေတယ်ဆိုရင် အချိန်ဆိုတဲ့ "မျဉ်းဖြောင့်" အတားအဆီးကို ကျော်ဖြတ်ပြီး အတိတ်ရော၊ အနာဂတ်ကိုပါ "တစ်ပြိုင်တည်း" မြင်နိုင်တဲ့ (All-at-once) အမြင်မျိုး ရရှိနိုင်ပါတယ်။

#htoohtoolay

ကမ္ဘာ့ဗဟုသုတများဖတ်ရန် apk

Download ဆွဲရန်

Facebook Page