ပန္းကန္ျပားတီးတဲ႕ အရူး
----
ေနကလဲ ပူလိုက္တာ ။ အေရးထဲမွာ ဆိုင္ကယ္ကလဲ ဘီးေပါက္ေနေသးတယ္ ။
ကြ်န္ေတာ့္အိမ္က ကြ်ဲဆည္ကန္အေရွ႕မွာပါ ။ မြန္းလႊဲ ႏွစ္နာရီလာက္မွာ အိမ္က ထြက္ခဲ႕တယ္ ။ ေလယာဥ္ကြင္းအေဟာင္းနား ေရာက္ခါနီးမွာ ဆိုင္ကယ္က ဘီးေပါက္ေတာ့တယ္ ။ ေနပူပူ ေလပူပူေအာက္မွာ ဆုိင္ကယ္ကို ဆင္းျပီး တြန္းရပါေတာ့ယ္ ။ ဆိုင္ကယ္ကို ဂီယာနံပါတ္ ဝမ္း ထည့္လိုက္တယ္ ။ လီဗာကို ေျဖးေျဖးေလး တင္ျပီး တြန္းလာခဲ႕တယ္ ။
ေလယာဥ္ကြင္းေဟာင္းေရွ႕မွာ ပန္ကန္ျပားတစ္ခ်ပ္ကို အျမဲတီးေနတဲ႕ အရူးတစ္ေယာက္ရွိတယ္ ။ သူဟာ အျမဲတမ္း ေျကးပန္ကန္ျပားကို တုတ္တစ္ေခ်ာင္းနဲ႕ တီးေနတက္တယ္ ။ ညစ္ေပေနတဲ႕ ပုဝါအနီကို အျမဲ ျခံဳထားတက္တယ္ ။ သူ႕အနားကို ကြ်န္ေတာ္ေရာက္သြားတယ္ ။
ငါ ကူျပီး တြန္းေပးမယ္ ။
မလိုပါဘူး ရပါတယ္ ။
ငါ ကူညီခ်င္လို႕ကြ ။
ဒီလိုနဲ႕ ပန္ကန္ျပားတီးတဲ႕ အရူးက ကြ်န္ေတာ့္ဆိုင္ကယ္ကို ေလထိုးကြ်တ္ဖါဆိုင္ ေရာက္တဲ႕အထိ တြန္းေပးပါေတာ့တယ္ ။ ေလထိုးဆိုင္လဲ ေရာက္ေရာ သူက မျပန္ေသးဘဲ ပန္ကန္ျပားကုိ ဆက္ျပီး တီးေနပါတယ္ ။ ကြ်န္ေတာ္က သူ႕ကို ပိုက္ဆံ ၅၀၀ က်ပ္ ထုတ္ေပးလိုက္ပါတယ္ ။ ဒီေနရာမွာ သူနဲ႕ ကြ်န္ေတာ္ စကားေတြ ေျပာျဖစ္ခဲ႕ျကတယ္ ။ သူေျပာတဲ႕ စကားေတြဟာ သိပ့္ စိတ္ဝင္စားစရာ ေကာင္းတယ္ ။
ခင္ဗ်ားကို ကြ်န္ေတာ္ မုန္႕ဖိုးေပးတာ ယူပါ ။
မင္း ငါ့ကို ပိုက္ဆံနဲ႕ ဖ်က္ဆီးတာလား ။ လူေတြက ေတာ္ေတာ္ ခက္တယ္ ။ ဒီ ပိုက္ဆံပဲကြ ။ ဒီပိုက္ဆံေျကာင့္ လင္မယားေတြ ကြဲျကတယ္ ။ မိသားစုေတြ မုန္းျကတယ္ ။ ဒီပိုက္ဆံေျကာင့္ လူေတြ ပ်က္ဆီးျကတယ္ ။ ဒီ ပိုက္ဆံေျကာင့္ စာရိတၱေတြ ပ်က္တယ္ ။ ဂုဏ္သိကၡာေတြ က်တယ္ ။
ကြ်န္ေတာ္ အ့ံျသသြားတယ္ ။ သူေျပာတဲ႕ စကားဟာ အဓိပၸါယ္ေတြ ပါတယ္ ။ သူကဆက္ေျပာတယ္ ။
လူေတြက ေတာ္ေတာ္ခက္တယ္ ။ ပိုက္ဆံရဖို႕ အလုပ္ လုပ္တယ္ ။ အလုပ္ကို လုပ္ခ်င္လို႕ လုပ္ေနျကတာမဟုတ္ဘူး ။ ပိုက္ဆံလိုခ်င္လို႕ လုပ္ေနျကတာ ။ ဒါေျကာင့္ လူ႕ေလာကျကီး ပ်က္ဆီးေနတာ ။ ငွက္ေတြမွာ ပိုက္ဆံမလိုဘူး ။ ဒါေျကာင့္ ငွက္ေတြဟာ လူေတြေလာက္ ဒုကၡမမ်ားဘူး ။ လူေတြေလာက္ စာရိတၱမပ်က္ဘူး ။ ပိုက္ဆံဆိုတာ ဒုကၡရဲ႕ ေနာက္ထက္ အဓိပၸါယ္တစ္မ်ိဳးကြ ။
သူက ကြ်န္ေတာ့္ကို ေျပာေနတာမဟုတ္ဘူး ။ အရူးသဘာဝအတိုင္း ေျပာခ်င္ရာ ေျပာေနတာ ။ ကြ်န္ေတာ္သူ႕ကို ပိုက္ဆံတစ္ေထာင္ ထုတ္ေပးလိုက္တယ္ ။
ကဲဗ်ာ ဒါဆို တစ္ေထာင္ယူ ။ ခင္ဗ်ားက ကြ်န္ေတာ့္ကို ကူညီတာဆိုေတာ့ ေက်းဇူးတင္လို႕ပါ ။
အဲ႕ဒါပဲ ဒါေတြေျကာင့္ ခက္တယ္ေျပာတာ ။ ေစတနာဆိုတာ ပိုက္ဆံနဲ႕ တန္ဖိုးျဖတ္လို႕မရဘူး ။ မင္း ငါ့ကိို မဖ်က္ဆီးနဲ႕ ။ ငါ့ေစတနာကို မင္း တန္ဖိုး ျဖတ္လို႕ မရဘူး ။ မင္း ငါ့ကို မဖ်က္ဆီးနဲ႕ ။ ငါက ဗိုက္ဆာေနတာ ။
ကြ်န္ေတာ္လဲ ေလထိုးကြ်တ္ဖာဆိုင္အနီးက လက္ဖက္ရည္ဆိုင္ကို သြားလိုက္တယ္ ။ စားစရာလဲ ထူးထူးျခားျခား ဘာမွ မေတြ႕ဘူး ။ ဒီလိုနဲ႕ အဆင္သင့္ရွိေနတဲ႕ ေပါက္စီႏွစ္လံုး ဝယ္လာလိုက္တယ္ ။
ကဲ ခင္ဗ်ား ဗိုက္ဆာရင္ စား . . . ေရာ့ ။
သူ လိုလိုလားလားပဲ ေပါက္စီႏွစ္လံုးကို လွမ္းယူလိုက္တယ္ ။ ေပါက္စီကို မစားေသးပဲ သူ႕ေခါင္းပၚမွာ လက္ႏွစ္ဖက္ကို တင္ျပီး တစ္ခုခုကို ရြတ္ဖတ္ေနတယ္ ။
ဘာလုပ္တာလဲဗ် ။
ေသသြားတဲ႕ အေဖနဲ႕ အေမကို ေကြ်းေနတာ ။
သူ႕စကားက တစ္မ်ိဳးပဲ ။ ဟုတ္တာေပါ့ ။ သူက အရူးကိုး ။ သူက စိတ္ေဖါက္ျပန္ေနတာကိုး ။ သူဟာ ေပါက္စီႏွစ္လံုးကို အားရပါးရ စားေနပါေတာ့တယ္ ။
ခင္ဗ်ား ဒီ ၇၈ လမ္းေပၚမွာ ဘာလုပ္ေနတာတုန္း ။ ခင္ဗ်ားကို ကြ်န္ေတာ္ ေန႕တိုင္း ေတြ႕တယ္ ။ ပန္ကန္ျပားကို အျမဲ တီးတီးေနတာ ကြ်န္ေတာ္ သတိထားမိတယ္ ။ ခင္ဗ်ား ဘာလုပ္ေနတာလဲ ။
အဲ႕ဒါပဲ ။ ေပါက္စီေကြ်းျပီး လူကို စပ္စုျပီ ။ သူမ်ားအေျကာင္းသိဖို႕ မျကိဳးစားနဲ႕ ။ ကိုယ့္အေျကာင္း ကို သိဖို႕ျကိဳးစား ။ လူမိုက္ေတြဟာ သူမ်ားအေျကာင္း စိတ္ဝင္စားတယ္ ။ လူ လိမၼာေတြက ကုိယ့္အေျကာင္းကို စိတ္ဝင္စားတယ္ ။ ကိုယ့္အမွား ကိုယ္ သိတယ္ ။ ကိုယ့္အမွားကို ျပဳျပင္တယ္ ။
သူ႕စကားက ကြ်န္ေတာ့္ရင္ဘတ္ကို လာျပီး မွန္ပါတယ္ ။ ကြ်န္ေတာ္က သူေပါက္စီ စားေနတာကို ေသေသျခာျခာေလး ေငးျပီး ျကည့္ေနတယ္ ။ သူက ဆက္ေျပာတယ္ ။
ေက်းဇူးတင္တယ္လို႕ မေျပာေတာ့ဘူး ။ ေက်းဇူးဆပ္ရမွာစိုးလို႕ ။ မင္းက ငါ့ကို မုန္႕ေကြ်းတယ္ ။ ငါက မင္းေကြ်းတာကို စားတယ္ ။ မင္းကိုငါက ျပန္ေကြ်းခ်င္မွ ေကြ်းနိုင္မယ္ ။ ငါက မင္းကို ျပန္မေကြ်းနိုင္ရင္လဲ မင္းက စိတ္မဆိုးနဲ႕ ။ လူေတြက ေမွ်ာ္ကိုးျပီး ကူညီခ်င္ေယာင္ ေဆာင္ျကတာကြ ။
သူေျပာသမွ်ေတြဟာ ကြ်န္ေတာ့္နားထဲမွာ အဆန္းျကယ္ ျဖစ္ေနပါတယ္ ။ ဟုတ္ေတာ့ ဟုတ္တယ္ ။ ကြ်န္ေတာ္တို႕ လူေတြကို ကူညီတယ္ ။ ျပီးေတာ့ တစ္ခုခု ျပန္ေတာင္းတယ္ ။ ရရင္ ေပ်ာ္တယ္ ။ မရရင္ မေက်နပ္ဘူး ။
စပ္စုတယ္မထင္ပါနဲ႕ဗ်ာ ။ ခင္ဗ်ားက တကယ္အရုူးလား ။
ကြ်န္ေတာ့္စကားကိုလဲ ျကားေရာ တဟားဟားနဲ႕ ရယ္ပါေတာ့တယ္ ။ အျကာျကီး ရယ္ေမာေနလိုက္တာ ။
ငါ့ကိုမ်ား အရူးလားတဲ႕ ။ လူတိုင္းက အရူးပဲ ဥစၥာ ။
ကြ်န္ေတာ့္စကားနဲ႕ ကြ်န္ေတာ္ ခံလိုက္ရျပန္ျပီ ။ သူက ကြ်န္ေတာ့္ကို မ်က္ေထာင့္နီးျကီးနဲ႕ စိုက္ျကည့္ေနတယ္ ။ ကြ်န္ေတာ့္စိတ္ထဲမွာ သူ႕ကို စကားဆက္ျပီး ေျပာခ်င္ေနတယ္ ။ သူဘာေတြေျပာမလဲ ဆိုတာကို စိတ္ဝင္စားေနတယ္ ။
ခင္ဗ်ား ဒီေလယာဥ္ကြင္းေရွ႕မွာ ပန္းကန္ျပားျကီးကို တီးတီးျပီး ဘာလုပ္ေနတာတံုး ။
အခ်က္ျပေနတာေဟ့ ။ အခ်က္ျပေနတာ ။
ဘာအခ်က္ျပတာလဲဗ် ။
ဒီလမ္းက မႏၱေလးမွာ လူတိုင္း သြားရမဲ႕ လမ္း ။
သူ႕စကားကို ကြ်န္ေတာ္ နားမလည္ဘူး ။ သူက ဆက္ေျပာတယ္ ။
ငါ ေမာ္ေတာ္ကားေတြကို ေရတြတ္ေနတာ ။
ဒီေလာက္မ်ားတဲ႕ကားေတြ ခင္ဗ်ား ေရတြတ္နိုင္လို႕လား ။
ငါက အသုဘ ကားေတြကိုမွ ေရြးျပီး ေရတြတ္တာကြ ။ ေန႕တိုင္း အစီး ၅၀ ေလာက္ရွိတယ္ ။
* * *
သူ႕စကားေတြကို စာဖတ္သူအား မွ်ေဝေပးလိုက္ပါတယ္ ။
စဥ္းစားျကည့္ျကရေအာင္ဗ်ာ ။
( ဦးဘုန္း / ဓါတု - ေရႊမႏၱေလး ဂ်ာနယ္ ။ အမွတ္စဥ္ ၂၈၆ ။ ၈.၁၁.၂၀၀၈ )
#htoohtoolay
----
ေနကလဲ ပူလိုက္တာ ။ အေရးထဲမွာ ဆိုင္ကယ္ကလဲ ဘီးေပါက္ေနေသးတယ္ ။
ကြ်န္ေတာ့္အိမ္က ကြ်ဲဆည္ကန္အေရွ႕မွာပါ ။ မြန္းလႊဲ ႏွစ္နာရီလာက္မွာ အိမ္က ထြက္ခဲ႕တယ္ ။ ေလယာဥ္ကြင္းအေဟာင္းနား ေရာက္ခါနီးမွာ ဆိုင္ကယ္က ဘီးေပါက္ေတာ့တယ္ ။ ေနပူပူ ေလပူပူေအာက္မွာ ဆုိင္ကယ္ကို ဆင္းျပီး တြန္းရပါေတာ့ယ္ ။ ဆိုင္ကယ္ကို ဂီယာနံပါတ္ ဝမ္း ထည့္လိုက္တယ္ ။ လီဗာကို ေျဖးေျဖးေလး တင္ျပီး တြန္းလာခဲ႕တယ္ ။
ေလယာဥ္ကြင္းေဟာင္းေရွ႕မွာ ပန္ကန္ျပားတစ္ခ်ပ္ကို အျမဲတီးေနတဲ႕ အရူးတစ္ေယာက္ရွိတယ္ ။ သူဟာ အျမဲတမ္း ေျကးပန္ကန္ျပားကို တုတ္တစ္ေခ်ာင္းနဲ႕ တီးေနတက္တယ္ ။ ညစ္ေပေနတဲ႕ ပုဝါအနီကို အျမဲ ျခံဳထားတက္တယ္ ။ သူ႕အနားကို ကြ်န္ေတာ္ေရာက္သြားတယ္ ။
ငါ ကူျပီး တြန္းေပးမယ္ ။
မလိုပါဘူး ရပါတယ္ ။
ငါ ကူညီခ်င္လို႕ကြ ။
ဒီလိုနဲ႕ ပန္ကန္ျပားတီးတဲ႕ အရူးက ကြ်န္ေတာ့္ဆိုင္ကယ္ကို ေလထိုးကြ်တ္ဖါဆိုင္ ေရာက္တဲ႕အထိ တြန္းေပးပါေတာ့တယ္ ။ ေလထိုးဆိုင္လဲ ေရာက္ေရာ သူက မျပန္ေသးဘဲ ပန္ကန္ျပားကုိ ဆက္ျပီး တီးေနပါတယ္ ။ ကြ်န္ေတာ္က သူ႕ကို ပိုက္ဆံ ၅၀၀ က်ပ္ ထုတ္ေပးလိုက္ပါတယ္ ။ ဒီေနရာမွာ သူနဲ႕ ကြ်န္ေတာ္ စကားေတြ ေျပာျဖစ္ခဲ႕ျကတယ္ ။ သူေျပာတဲ႕ စကားေတြဟာ သိပ့္ စိတ္ဝင္စားစရာ ေကာင္းတယ္ ။
ခင္ဗ်ားကို ကြ်န္ေတာ္ မုန္႕ဖိုးေပးတာ ယူပါ ။
မင္း ငါ့ကို ပိုက္ဆံနဲ႕ ဖ်က္ဆီးတာလား ။ လူေတြက ေတာ္ေတာ္ ခက္တယ္ ။ ဒီ ပိုက္ဆံပဲကြ ။ ဒီပိုက္ဆံေျကာင့္ လင္မယားေတြ ကြဲျကတယ္ ။ မိသားစုေတြ မုန္းျကတယ္ ။ ဒီပိုက္ဆံေျကာင့္ လူေတြ ပ်က္ဆီးျကတယ္ ။ ဒီ ပိုက္ဆံေျကာင့္ စာရိတၱေတြ ပ်က္တယ္ ။ ဂုဏ္သိကၡာေတြ က်တယ္ ။
ကြ်န္ေတာ္ အ့ံျသသြားတယ္ ။ သူေျပာတဲ႕ စကားဟာ အဓိပၸါယ္ေတြ ပါတယ္ ။ သူကဆက္ေျပာတယ္ ။
လူေတြက ေတာ္ေတာ္ခက္တယ္ ။ ပိုက္ဆံရဖို႕ အလုပ္ လုပ္တယ္ ။ အလုပ္ကို လုပ္ခ်င္လို႕ လုပ္ေနျကတာမဟုတ္ဘူး ။ ပိုက္ဆံလိုခ်င္လို႕ လုပ္ေနျကတာ ။ ဒါေျကာင့္ လူ႕ေလာကျကီး ပ်က္ဆီးေနတာ ။ ငွက္ေတြမွာ ပိုက္ဆံမလိုဘူး ။ ဒါေျကာင့္ ငွက္ေတြဟာ လူေတြေလာက္ ဒုကၡမမ်ားဘူး ။ လူေတြေလာက္ စာရိတၱမပ်က္ဘူး ။ ပိုက္ဆံဆိုတာ ဒုကၡရဲ႕ ေနာက္ထက္ အဓိပၸါယ္တစ္မ်ိဳးကြ ။
သူက ကြ်န္ေတာ့္ကို ေျပာေနတာမဟုတ္ဘူး ။ အရူးသဘာဝအတိုင္း ေျပာခ်င္ရာ ေျပာေနတာ ။ ကြ်န္ေတာ္သူ႕ကို ပိုက္ဆံတစ္ေထာင္ ထုတ္ေပးလိုက္တယ္ ။
ကဲဗ်ာ ဒါဆို တစ္ေထာင္ယူ ။ ခင္ဗ်ားက ကြ်န္ေတာ့္ကို ကူညီတာဆိုေတာ့ ေက်းဇူးတင္လို႕ပါ ။
အဲ႕ဒါပဲ ဒါေတြေျကာင့္ ခက္တယ္ေျပာတာ ။ ေစတနာဆိုတာ ပိုက္ဆံနဲ႕ တန္ဖိုးျဖတ္လို႕မရဘူး ။ မင္း ငါ့ကိို မဖ်က္ဆီးနဲ႕ ။ ငါ့ေစတနာကို မင္း တန္ဖိုး ျဖတ္လို႕ မရဘူး ။ မင္း ငါ့ကို မဖ်က္ဆီးနဲ႕ ။ ငါက ဗိုက္ဆာေနတာ ။
ကြ်န္ေတာ္လဲ ေလထိုးကြ်တ္ဖာဆိုင္အနီးက လက္ဖက္ရည္ဆိုင္ကို သြားလိုက္တယ္ ။ စားစရာလဲ ထူးထူးျခားျခား ဘာမွ မေတြ႕ဘူး ။ ဒီလိုနဲ႕ အဆင္သင့္ရွိေနတဲ႕ ေပါက္စီႏွစ္လံုး ဝယ္လာလိုက္တယ္ ။
ကဲ ခင္ဗ်ား ဗိုက္ဆာရင္ စား . . . ေရာ့ ။
သူ လိုလိုလားလားပဲ ေပါက္စီႏွစ္လံုးကို လွမ္းယူလိုက္တယ္ ။ ေပါက္စီကို မစားေသးပဲ သူ႕ေခါင္းပၚမွာ လက္ႏွစ္ဖက္ကို တင္ျပီး တစ္ခုခုကို ရြတ္ဖတ္ေနတယ္ ။
ဘာလုပ္တာလဲဗ် ။
ေသသြားတဲ႕ အေဖနဲ႕ အေမကို ေကြ်းေနတာ ။
သူ႕စကားက တစ္မ်ိဳးပဲ ။ ဟုတ္တာေပါ့ ။ သူက အရူးကိုး ။ သူက စိတ္ေဖါက္ျပန္ေနတာကိုး ။ သူဟာ ေပါက္စီႏွစ္လံုးကို အားရပါးရ စားေနပါေတာ့တယ္ ။
ခင္ဗ်ား ဒီ ၇၈ လမ္းေပၚမွာ ဘာလုပ္ေနတာတုန္း ။ ခင္ဗ်ားကို ကြ်န္ေတာ္ ေန႕တိုင္း ေတြ႕တယ္ ။ ပန္ကန္ျပားကို အျမဲ တီးတီးေနတာ ကြ်န္ေတာ္ သတိထားမိတယ္ ။ ခင္ဗ်ား ဘာလုပ္ေနတာလဲ ။
အဲ႕ဒါပဲ ။ ေပါက္စီေကြ်းျပီး လူကို စပ္စုျပီ ။ သူမ်ားအေျကာင္းသိဖို႕ မျကိဳးစားနဲ႕ ။ ကိုယ့္အေျကာင္း ကို သိဖို႕ျကိဳးစား ။ လူမိုက္ေတြဟာ သူမ်ားအေျကာင္း စိတ္ဝင္စားတယ္ ။ လူ လိမၼာေတြက ကုိယ့္အေျကာင္းကို စိတ္ဝင္စားတယ္ ။ ကိုယ့္အမွား ကိုယ္ သိတယ္ ။ ကိုယ့္အမွားကို ျပဳျပင္တယ္ ။
သူ႕စကားက ကြ်န္ေတာ့္ရင္ဘတ္ကို လာျပီး မွန္ပါတယ္ ။ ကြ်န္ေတာ္က သူေပါက္စီ စားေနတာကို ေသေသျခာျခာေလး ေငးျပီး ျကည့္ေနတယ္ ။ သူက ဆက္ေျပာတယ္ ။
ေက်းဇူးတင္တယ္လို႕ မေျပာေတာ့ဘူး ။ ေက်းဇူးဆပ္ရမွာစိုးလို႕ ။ မင္းက ငါ့ကို မုန္႕ေကြ်းတယ္ ။ ငါက မင္းေကြ်းတာကို စားတယ္ ။ မင္းကိုငါက ျပန္ေကြ်းခ်င္မွ ေကြ်းနိုင္မယ္ ။ ငါက မင္းကို ျပန္မေကြ်းနိုင္ရင္လဲ မင္းက စိတ္မဆိုးနဲ႕ ။ လူေတြက ေမွ်ာ္ကိုးျပီး ကူညီခ်င္ေယာင္ ေဆာင္ျကတာကြ ။
သူေျပာသမွ်ေတြဟာ ကြ်န္ေတာ့္နားထဲမွာ အဆန္းျကယ္ ျဖစ္ေနပါတယ္ ။ ဟုတ္ေတာ့ ဟုတ္တယ္ ။ ကြ်န္ေတာ္တို႕ လူေတြကို ကူညီတယ္ ။ ျပီးေတာ့ တစ္ခုခု ျပန္ေတာင္းတယ္ ။ ရရင္ ေပ်ာ္တယ္ ။ မရရင္ မေက်နပ္ဘူး ။
စပ္စုတယ္မထင္ပါနဲ႕ဗ်ာ ။ ခင္ဗ်ားက တကယ္အရုူးလား ။
ကြ်န္ေတာ့္စကားကိုလဲ ျကားေရာ တဟားဟားနဲ႕ ရယ္ပါေတာ့တယ္ ။ အျကာျကီး ရယ္ေမာေနလိုက္တာ ။
ငါ့ကိုမ်ား အရူးလားတဲ႕ ။ လူတိုင္းက အရူးပဲ ဥစၥာ ။
ကြ်န္ေတာ့္စကားနဲ႕ ကြ်န္ေတာ္ ခံလိုက္ရျပန္ျပီ ။ သူက ကြ်န္ေတာ့္ကို မ်က္ေထာင့္နီးျကီးနဲ႕ စိုက္ျကည့္ေနတယ္ ။ ကြ်န္ေတာ့္စိတ္ထဲမွာ သူ႕ကို စကားဆက္ျပီး ေျပာခ်င္ေနတယ္ ။ သူဘာေတြေျပာမလဲ ဆိုတာကို စိတ္ဝင္စားေနတယ္ ။
ခင္ဗ်ား ဒီေလယာဥ္ကြင္းေရွ႕မွာ ပန္းကန္ျပားျကီးကို တီးတီးျပီး ဘာလုပ္ေနတာတံုး ။
အခ်က္ျပေနတာေဟ့ ။ အခ်က္ျပေနတာ ။
ဘာအခ်က္ျပတာလဲဗ် ။
ဒီလမ္းက မႏၱေလးမွာ လူတိုင္း သြားရမဲ႕ လမ္း ။
သူ႕စကားကို ကြ်န္ေတာ္ နားမလည္ဘူး ။ သူက ဆက္ေျပာတယ္ ။
ငါ ေမာ္ေတာ္ကားေတြကို ေရတြတ္ေနတာ ။
ဒီေလာက္မ်ားတဲ႕ကားေတြ ခင္ဗ်ား ေရတြတ္နိုင္လို႕လား ။
ငါက အသုဘ ကားေတြကိုမွ ေရြးျပီး ေရတြတ္တာကြ ။ ေန႕တိုင္း အစီး ၅၀ ေလာက္ရွိတယ္ ။
* * *
သူ႕စကားေတြကို စာဖတ္သူအား မွ်ေဝေပးလိုက္ပါတယ္ ။
စဥ္းစားျကည့္ျကရေအာင္ဗ်ာ ။
( ဦးဘုန္း / ဓါတု - ေရႊမႏၱေလး ဂ်ာနယ္ ။ အမွတ္စဥ္ ၂၈၆ ။ ၈.၁၁.၂၀၀၈ )
#htoohtoolay
Comments
Post a Comment