ဘာပဲျဖစ္ျဖစ္ သိပါေစ

ဘာပဲျဖစျ္ဖစ္ သိပါေစ

----

တစ္စုံတစ္ခုကုိျဖစ္ေစ တစ္စုံတစ္ေယာက္ကုိျဖစ္ေစ အေၾကာင္းျပဳၿပီး ကုိယ့္သႏၲာန္မွာ မေကာင္းတဲ့စိတ္ ျဖစ္ေပၚလာတဲ့အခါ ..

အဲဒီစိတ္ျဖစ္တာကုိ ခ်က္ခ်င္းသိႏုိင္ေအာင္ သတိျပဳသင့္ပါတယ္။

အဲဒီစိတ္ျဖစ္ခုိက္တြင္ “ငါ့မွာ ဒီစိတ္ျဖစ္ေနပါလား“လုိ႔ု သိလုိက္တာနဲ႔ တစ္ၿပိဳင္နက္ အဲဒီစိတ္ဟာေရွ႕ဆက္ မျဖစ္ေတာ့ဘဲ ရပ္တန္႔သြားပါေတာ့တယ္။

ဒါေၾကာင့္ ဘာစိတ္ျဖစ္ျဖစ္ ျဖစ္ခုိက္ကုိ သိေအာင္ႀကိဳးစားပါလုိ႔ ဆုိျခင္းျဖစ္ပါတယ္။

ရပ္သြားတာကို သိလုိက္ရင္ (ပ်က္သြားတာ) မဂ္ဉာဏ္ၿဖစ္လို့ (၀ိပႆနာမဂ္) တဏွာ ဥပါဠာန္ (တဏွာအၾကီးစားဟာ ဥပါဠာန္) မလာေတာ့ဘဲ ပဋိစၥသမုပၸါဒ္လည္ၿခင္းကိုၿပတ္ေစပါတယ္။

ဒါေၾကာင့္ ေရွ႕အေသကို ေနာက္အရွင္နဲ့ၾကည့္တာကို ၀ိပႆနာလို့ မိုးကုတ္ဆရာေတာ္ဘုရားၾကီးကေၿပာဆိုဆံုးမတာ။

ကိုယ္အေသကို ကိုယ္ၿမင္ၿမင္ေနေတာ့ ေသရမွာလည္းမေၾကာက္ေတာ့ဘူး။

ၾကည့္ပါမ်ားရင္ ပ်က္တာေတြကို ေတြ႕ရတာစိတ္လာမယ္။ ဉာဏ္ရင့္လာရင္ ၿဖစ္ပ်က္မုန္းၿပီး ဆံုးသြားမယ္။ ၿဖစ္ပ်က္ဆံုးသြားရင္ နိဗၺာန္ၿမင္လာမယ္။

နိဗၺာန္ဆိုတာ ေနရာတစ္ခုလို တိုက္တာအေဆာက္ အအံုေတြမဟုတ္ဘူး။

ဒုကၡေတြခ်ဳပ္ၿငိမ္းတဲ့ အေအးဓာတ္ အၿငိမ္းဓာတ္ေလးကိုေခၚတာပါ။

ၿဖစ္ပ်က္နွစ္ခု မရွိတာနိဗၺာန္ တဲ့။

ရုပ္နာမ္သည္ အၿမဲမရွိ ဆင္းရဲရွိ၏။ နိဗၺာန္သည္ ဆင္းရဲမရွိ အၿမဲရွိ၏ တဲ့။

ေကာင္းတဲ့အာ႐ုံကုိျမင္ေတာ့ ေလာဘျဖစ္တယ္။ မေကာင္းတဲ့အာ႐ုံျမင္ေတာ့ ေဒါသျဖစ္တယ္။

မေကာင္းတေကာင္း အာ႐ုံျမင္ေတာ့ ေမာဟျဖစ္တယ္။

ခႏၶာထဲ ဉာဏ္တစ္ခ်က္ေလာက္ လွည့္လုိက္ရရင္ ..

စၾကဝေတးမင္းစည္းစိမ္ထက္ သာတယ္။ အသက္တစ္ရာေနရတာထက္ ျဖစ္ပ်က္တစ္ခ်က္ျမင္ရတာက ျမတ္တယ္လုိ႔ ဘုရားက ေသေသခ်ာခ်ာေဟာထားတယ္။

'ဧကာဟံ ဇီဝိတံ ေသေယ်ာ ပႆေတာ ဥဒယဗၺယံ' အသက္တစ္ရာ ေမတၱာပုိ႔ေနတဲ့ ပုဂၢိဳလ္ထက္ ျဖစ္ပ်က္တစ္ခ်က္ျမင္ရသူက သာပါတယ္။

မုိးကုတ္ဆရာေတာ္ဘုရားႀကီး ကအၿမဲဆံုးမေလ့ရွိပါတယ္။

ဒီဉာဏ္ကိုရသြားရင္ ေသာတာပန္မၿဖစ္ေသးရင္ေတာင္မွေထာက္ရာတည္ရာရသြားၿပီး။

ရုပ္နာမ္တို့ရဲ့ ၿဖစ္ၿခင္းသေဘာ၊ ပ်က္ၿခင္းသေဘာကို သိသြားရင္ အဲဒီပုဂၢိဳလ္ဟာ အရိယာဉာဏ္နဲ့ အလားတူသြားၿပီ။

နိဗၺာန္ေရစီးေၾကာင္းထဲေရာက္သြားၿပီးတဲ့။

ဒါဟာ ဒိ႒ိကို အသိနဲ့ၿပဳတ္ထားတဲ့အဆင့္ စူဠေသာတာပန္အဆင့္ၿဖစ္သြားၿပီ။

ဒီၿဖစ္ပ်က္ၿခင္းေတြဟာ သူ႕သေဘာသူေဆာင္ေနပါလား။

ခႏၶာရွိတဲ့သူတိိုင္း (ေခြးခႏၶာၿဖစ္ၿဖစ္၊ ႏြားခႏၶာၿဖစ္ၿဖစ္၊ လူခႏၶာၿဖစ္ၿဖစ္၊ နတ္ခႏၶာပဲၿဖစ္ၿဖစ္) ဒီၿဖစ္ၿခင္း ပ်က္ၿခင္းသေဘာမွာ ငါမပါဘူး၊ ငါ့ဥစၥာမဟုတ္ဘူး၊ ငါ့နဲ့မဆိုင္ဘူးလို့ ေသခ်ာသိလာရင္ စိတ္နဲ့ငါနဲ့မေရာေတာ့ဘူး၊ ခႏၶာနဲ့ ငါနဲ့မေရာေတာ့ဘူး။

အဲဒီအခါ ဘာၿဖစ္လာသလည္းဆိုေတာ့ ဒိ႒ိ ၀ီစိကိစၦာေတြကြာၿပီး ဘုရားဉာဏ္ေတြ ရင္ထဲကိန္းသြားၿပီ။

ၿဖစ္ၿခင္းပ်က္ၿခင္းသေဘာပဲရွိပါလားလို့ ပိုင္ပိုင္နုိုင္ႏိုင္သိသြားရင္ ရင္ထဲဘုရားပြင့္ၿပီ။

ဒါေၾကာင့္ ကိုယ့္သႏၱာန္ ဘုရားပြင့္မပြင့္ ကိုယ္တိုင္ေရြးခ်ယ္ခြင့္ရွိသြားၿပီ။

ဒါေတြဟာ ဘုရားရွင္ တကယ့္တိုက္ရိုက္ေဟာခ်င္ၿပီး လူေတြကို အ၀ိဇၨာအေမွာက္ထဲက သူလြတ္ေၿမာက္သလို့ လြတ္ေၿမာက္ေစဖို့ ဒီတရားေတြကို ေဟာခ်င္လြန္းလို့ ေလးသေခ်ၤနဲ့ ကမၻာတစ္သိန္း နဲ့ ေၿခာက္ႏွစ္ၾကာေအာင္ ဆည္းပူး ေလ့က်င့္ၿပီးမွ ရလာတဲ့ဉာဏ္ေတာ္ေတြပါ။

ဒါန သီလ သမထ သာသနာပမွာ ရွိေနေပမယ့္

ဒီ ၀ိပႆနာဉာဏ္ကိုေတာ့ ဘုရားရွင္ပြင့္တဲ့ သာသနာတြင္းမွာသာ ရွိလို့

သိပ္တန္ဖိုးရွိလြန္းလို့ ပညာရွိသူေတာ္ေကာင္းမ်ားၿဖစ္ၾကတဲ့

ဆရာေတာ္ဘုရားမ်ားက ၀ိပႆနာလုပ္ၾကဖို့

အၾကိမ္ၾကိမ္ တိုက္တြန္းေနၾကတာေပါ့။

ေသာတာပန္တည္ရင္ (၇) ဘ၀ပဲ

ဘ၀ဒုကၡက လြတ္ေၿမာက္ဖို့က်န္ေတာ့တယ္။

အားမက်ၾကဘူးလား။

ဘုရားရွင္၏တရားကို နားၾကားခြင့္ရသူတို့ဟာ အလြန္႕အလြန္ကံေကာင္းလွပါသည္တဲ့။

ဘ၀ၿပတ္ၿပီ၊ ဘာေၾကာက္စရာလိုေသးလဲ။ 

ဘာေတြမ်ား မက္မက္ေမာေမာ ေလာကီ ကာမဂုဏ္ေတြကို လိုခ်င္ေနေသးလဲ။

ငါ့ဘုရားရဲ့ စကားတစ္လံုးကိုသိသြားရင္ စၾကၤာမင္းစည္းစိမ္နဲ့ေတာင္မလွဲေတာ့ဘူးတဲ့။

ဒါမွ မဟုတ္ရင္ေတာ့ အခုေလာကမွာ ၿမင္ေတြ႕ေနရတဲ့ ဒုကၡေတြ မတရားမူေတြ အဓမၼတရားေတြ ကိုယ္ဆီေရာက္လာၿပီး 

မိစၦာဒိ႒ိေတြ ၿဖစ္မွာ အေၾကာက္ဆံုးပဲ။

ဒိ႒ိၿပဳတ္လို့ တရားအားထုတ္ရင္ အကာလိေကာ

အခါမလင့္အက်ိဳးေပးတယ္ဆိုတဲ့ တရားဂုဏ္ေတာ္အတိုင္း

ဒီမနက္ထုတ္ ညေနရမယ္။ ညေနထုတ္ ေနာက္တစ္ေန႕မနက္ရမယ္။

(ကိေလသာသာ ၾကားမခုိရင္၊ ခုိလာရင္လည္း ခိုလာတဲ့ ကိေလသာကို ၿဖစ္ပ်က္ထပ္ရွု။ ဒါဆိုရင္ကိေလသာ ၾကားမခုိနိုင္ေအာင္ ၾကားမခိုေအာင္ လုပ္တဲ့နည္းပဲ။)

ဒါမွ မဟုတ္ ၇ရက္၊ ရလ၊

၇ႏွစ္ (၇ႏွစ္ဆုိရင္ေတာင္ အသိဉာဏ္နည္းနည္းလိုေနလို့၊ လမ္းနည္းနည္းမွားနိုင္လုိ့ၿဖစ္နိုင္ပါတယ္။)

မၿမန္ဘူးလား။

ေသာတာပန္ေလာက္တည္ၿပီးမွ ေဒၚ၀ိသာခါလို လူဘ၀မွာ ေလာကမွာ ေပ်ာ္ေပ်ာ္ၾကီး ေနလို့ရပါေသးတယ္။

(အကုသိုလ္ေတြ အၿပစ္ေတြ မရွိေလာက္ေအာင္နည္းၿပီ

သူေတာ္ေကာင္းအစစ္ၿဖစ္သြားၿပီ။ အပါယ္က်ေစနိုင္တဲ့ အၿပစ္ေတြ မရွိေတာ့ဘူး။ သူရထားတဲ့ မဂ္က အၿပီးတိုင္ ပယ္သတ္ေပးၿပီးၿပီ။) 

mogokdama.blogspot.com

#htoohtoolay