Skip to main content

မိမိႏွင့္ ပတ္သတ္ျပီး ေသသြားတဲ႕အခါ အျပစ္ရွိနိုင္လား

မိမိႏွင့္ ပတ္သတ္ျပီး ေသသြားတဲ႕အခါ အျပစ္ရွိနိုင္လား
-------
သီရိဓမၼာေသာကမင္းျကီးဟာ ဗုဒၶသာသနာကို အျကီးအက်ယ္ ေထာက္ပံ႕ေပးေသာအခါမွာ တိတၳိပရိဗိုဇ္ေတြက လာဘ္လာဘငဲ႕ျပီး သာသနာထဲ ဝင္ေရာက္လာခဲ႕ပါတယ္ ။ သူတို႕အယူအတိိုင္းပဲ ျပဳမူေျပာေဟာျကတယ္ ။ ဥပုသ္ပဝါရဏာကံျပဳရာမွာလဲ သူတို႕ဟာ အတင္း ဝင္ေရာက္လာျကတယ္ ။ ဒါေျကာင့္ ရဟန္းေကာင္းေတြဟာ ကံျကီး ကံငယ္မျပဳလိုတဲ႕အတြက္ အဲ႕ဒီ႕တုန္းက ပါဋလိပုတ္ျပည္ အေသာကာရံုေက်ာင္းတိုက္မွာ ခုႏွစ္ႏွစ္တိုင္တိိုင္ ဥပုသ္မျပဳဘဲ ျပတ္ေနပါတယ္ ။ အဲ႕ေတာ့ အာေသာကမင္းျကီးဟာ ေက်ာင္းတိုက္သြားျပီးေတာ့ အဓိကရုဏ္းကို ျငိမ္းေစျပီး ဥပုသ္ျပဳေစရမယ္လို႕ အမတ္တစ္ေယာက္ကို ေစလႊတ္လိုက္ပါတယ္။

အဲ႕ဒီ႕အမတ္ဟာ အဓိကရုဏ္းလုပ္ဖို႕ဆိုတာေတာ့ သူက နားမလည္ဘူး ။ ဥပုသ္ျပဳေစရမယ္ဆိုတာေလာက္တာ နားလည္ျပီးေတာ့ ေက်ာင္းတိုက္ကို သြားပါတယ္ ။ ဒီေတာ့ ရဟန္းေကာင္းေတြက ငါတို႕ဟာ တိတၳိေတြနဲ႕ ေရာျပီးေတာ့ ဥပုသ္ျပဳလို႕ မသင့္ဘူး ။ ဥပုသ္ျပဳတယ္ဆိုတာ ရဟန္းစစ္ေတြ အခ်င္းခ်င္းသာ စည္းေဝးျပီး ျပဳရပါတယ္ ။ အဲ႕ဒီ႕အထဲမွာ အာပတ္သင့္တဲ႕ ( အျပစ္ရွိတဲ႕ ) မစင္ျကယ္တဲ႕ ရဟန္းမ်ားရွိရင္လဲ စင္ျကယ္ေအာင္ ကုစားဆံုးမရပါတယ္ ။ အားလံုးစင္ျကယ္ျပီလို႕ ယံုျကည္ရတဲ႕အခါမွာသာ ဥပုသ္ကံကို ျပဳျကရပါတယ္ ။ ရဟန္းမဟုတ္တဲ႕ တိတၳိေတြနဲ႕ ေရာျပီး ျပဳမူလို႕ ဘယ္ျဖစ္ပါ့မလဲေပါ့ ။ ဒါကို အမတ္ျဖစ္သူဟာ အထင္လႊဲျပီး မင္းအမိန္႕အာဏာကို ဖီလာဆန္႕က်င္တယ္ထင္ျပီးေတာ့ ျငင္းဆန္တဲ႕ ရဟန္းေကာင္းေတြကို ဓါးနဲ႕ ခုတ္သတ္ခဲ႕ပါတယ္ ။ အဲ႕ဒါကို မင္းရဲ႕ ညီေတာ္ အိမ္ေရွ႕မင္းအျဖစ္မွ ရဟန္းျပဳလာတဲ႕ တိႆမေထရ္က ျမင္တဲ႕အခါ " မင္းကေတာ့ ဒီလိုခိုင္းမွာ မဟုတ္ေပဘူး ။ ဒီအမတ္အထင္လႊဲမွားျပီး ျပဳမူတာ ျဖစ္ပါလိမ့္မယ္ " လို႕ ယူဆမိေလေတာ့ အဲ႕ဒီ႕ အမတ္အနီးမွာ ရုတ္တရပ္သြားျပီး ထိုင္ေနလိုက္ပါတယ္ ။ အမတ္လဲ ရဟန္းကို မွတ္မိတာနဲ႕ ျပဳမူတာေတြကို ရပ္တန္႕ျပီး မင္းျကီးဆီ သူေဆာင္ရြတ္ခဲ႕တာေတြကို အစီရင္ခံတယ္ ။ အဲ႕ဒီ႕အခါ ဘုရင္မင္းျမတ္ဟာ အျကီးအက်ယ္ သံေဝဂျဖစ္သြားခဲ႕ပါတယ္ ။ အဲ႕ဒီ႕ ကိစၥအတြက္ မိမိမွာ အျပစ္ ရွိ မရွိ သံသယရွိလို႕ ေမးျမန္းေလွ်ာက္တဲ႕အခါ မျပီး မျပတ္နိုင္ပဲ ျဖစ္ေနတယ္ ။ ေနာက္ဆံုးေတာ့ အရွင္မဟာေမာဂၢလိပုတၱတိႆမေထရ္ကို ပင့္ျပီး ေမးေလွ်ာက္ခဲ႕ရတယ္ ။ အဲ႕ဒီ႕ေတာ့ မေထရ္က " မင္းျကီး သင့္မွာ အမတ္ကိုသြားျပီး ရဟန္းေတြကို သတ္ပါေစလို႕ ဒီလို စိတ္ေစတနာ ရွိပါသလား " လို႕ ေမးပါတယ္ ။ အဲ႕ဒီလို စိတ္မ်ိဳးမရွိေျကာင္း မင္းျကီးက ျပန္လည္ေလွ်ာက္တဲ႕အခါ ဒီလို စိတ္ေစတနာမရွိလွ်င္ အျပစ္မရွိေျကာင္း အဆံုူအျဖတ္ေပးေတာ္မူပါတယ္ ။ အေထာက္အထား သာဓကကို -

ရဟန္းတို႕ ငါဘုရားသည္ မည္သို႕ ျဖစ္ေစဟု ရည္ရြယ္တိုက္တြန္းေသာ ေစတနာကို ကံဟူ၍ ေဟာေပ၏ ။ မည္သို႕ ျဖစ္ေစဟု ရည္ရြယ္တိုက္သြန္း၍ အမႈကံကို ကိုယ္ ႏႈတ္ စိတ္ျဖင့္ ျပဳ၏ ဆိုတဲ႕ ဘုရားေဟာကို ထုတ္ျပခဲ႕ပါတယ္ ။ ဒါေျကာင့္ ေစတနာ မပါေသာ အမႈမ်ိဳးေတြ မ်ားစြာ ရွိတက္တာကို သံေဝဂအျဖစ္တာ ယူေစျပီး ေသေစလိုတဲ႕ ေစတနာမရွိရင္ မေတာ္တဆ သူ႕ဟာသူ ေသသြားလဲ အျပစ္မရွိေလတာကို ဒီေနရာမွာ မွတ္သားစရာတစ္ခုျဖစ္ေျကာင္း ဆိုလိုျခင္းျဖစ္ပါတယ္ခင္ဗ်ာ ။

အက်ိဳးေက်းဇူး မ်ားျကပါေစခင္ဗ်ာ ။

#htoohtoolay

Comments

Popular posts from this blog

လိပ့်ပြာလွှင့် အတက်ပညာ

လိပ်ပြာလွှင့်အတတ်ပညာ ----- ရေထုံ မီးထုံများကို ကူးပြီးမှ ဒုတိယအဆင့်ကို တက်လှမ်းအောင်မြင်သကဲ့သို့ ထွက်ရပ်ပေါက်ပညာ၏ အရေးအပါဆုံး အပိုင်းဖြစ်သော မရဏထုံကူးပြီးမ...

မင်းကွန်းခေါင်းလောင်းတော်ကြီး

မင်းကွန်းခေါင်းလောင်းတော်ကြီး ----- မင်းကွန်းခေါင်းလောင်းတော်ကြီးကို ဘိုးတော်ဘုရား (၁၇၈၂ - ၁၈၁၉) က ပုထိုးတော်ကြီးတွင် ထားရှိရန် မြန်မာသက္ကရာဇ် ၁၁၇၀ ပြည့်နှစ် ၊ ကဆုန်လ (အေဒီ - ၁၈၀၈ ခုနှစ် ၊ ဧပြီလ) တွင် သွန်းလောင်းခဲ့ခြင်းဖြစ်သည် ။ ပုထိုးတော်ကြီးကိုမူကား အပြီးသတ် တည်ဆောက်နိုင်ခြင်း မရှိခဲ့ပေ ။ အလေးချိန် ၅၅၅၅၅ ပိဿာ (တန် ၉၀) ခန့်ရှိသော မင်းကွန်းခေါင်းလောင်းသည် ၎င်းထက် သုံးဆခန့် ကြီးသော မော်စကိုမှ ခေါင်းလောင်းကြီးပြီးလျှင် ကမ္ဘာပေါ်တွင် ဒုတိယအကြီးဆုံး ခေါင်းလောင်းကြီး ဖြစ်သည် ။ မင်းကွန်းခေါင်းလောင်းကြီး ချိတ်ဆွဲထားရာတိုင်များမှာ မြန်မာသက္ကရာဇ် ၁၂၀၀ ပြည့်နှစ် ၊ (အေဒီ - ၁၈၃၉ ခုနှစ်) မြေငလျင်ဒါဏ်ကြောင့် ပျက်ဆီးသွားခဲ့သည် ။ ခေါင်းလောင်းတော်ကြီးကို လက်ရှိ ချိတ်ဆွဲထားသော သံယက်မကြီးကိုမူ နှောင်းခေတ်တွင်မှ ပြုလုပ်ထားခြင်းဖြစ်သည် ။ မင်းကွန်းခေါင်းလောင်းတော်ကြီး၏အတိုင်းတာမှ အောက်ပါအတိုင်းဖြစ်ပါသည် - ၁ ။ နှုတ်ခမ်းဝအချင်း (အပြင်ဘက်မှ တိုင်းတာလျှင်) - ၁၆ ပေ ၊ ၃ လက်မ ။ ၂ ။ အတွင်းပိုင်းအချင်း (နှုတ်ခမ်းဝအထက် ၄ ပေ ၈ လက်မအထက်မှ တိုင်းတာလျှင် - ၁၀ ပေ ။ ၃ ။ အမြင့် (အတွင်းပိုင်းမှ တိုင်းတာလျှင်) ...

သင်္ကြန်

သင်္ကြန် ----- နှစ်သစ်ကူးပွဲတော်ကို မြန်မာတို့က သင်္ကြန်ပွဲတော်ဟု သိကြသည် ။ သင်္ကြန်ဟူသော စကားမှာ သက္ကဋဘာသာမှ လာခြင်းဖြစ်ပြီး ၊ ၁၂ ရာသီခွင် တစ်ခုခုသို့ နေမင်းဝင်ရောက်ခြင်းဟု အဓိပ္ပာယ်ရှိသည် ။ နှစ်သစ်ကူးပွဲတော်ကို ၊ မြန်မာ့နက္ခတ္တဗေဒတွင် မဟာသင်္ကြန်ဟု ခေါ်ကြသည် ။ နေသည် မိန်ရာသီ ( ငါးရုပ် ) မှ မိဿရာသီ ( ဆိတ်သိုးရုပ် ) သို့ ကူးပြောင်းမှုကို အထိမ်းအမှတ် ပြုခြင်း ၊ နေနှစ်တစ်နှစ်၏ အဆုံးမှ နောက်နှစ်တစ်နှစ်၏အစသို့ ကူးပြောင်း သော အရေးကြီးသည့် အကူးအပြောင်း ဖြစ်ခြင်းတို့ကြောင့် မဟာသင်္ကြန်ဟု ခေါ်ခြင်းပင် ဖြစ်သည် ။ မြန်မာ့ပြက္ခဒိန်သည် လပြက္ခဒိန် ဖြစ်သောကြောင့် ပွဲတော်ရက်ကို အရှင်ထားရသည် ။ ပုံသေ သတ်မှတ်ထား၍ မရ ။ တစ်နှစ်နှင့်တစ်နှစ် နှစ်သစ်ကူးသော ရက်လ မတူကြပေ ။ သို့သော် အနောက်တိုင်း ပြက္ခဒိန်မှာ နေပြက္ခဒိန်ဖြစ်သောကြောင့် ပုံမှန်အားဖြင့် ဧပြီ ၁၃ မှ ၁၅ ရက် သို့မဟုတ် ၁၃ မှ ၆ ရက် သို့မဟုတ် ၁၄ မှ ၁၆ ရက်အတွင်း ပွဲတော် ကျရောက်လေ့ ရှိသည် ။ မြန်မာတို့က နှစ်တစ်နှစ်ကို တွက်ချက်သောအခါ နေ၏အသွား အလာကိုပါ ထည့်သွင်းစဉ်းစားသည်ဟု ဆိုနိုင်သည် ။ ထို့ကြောင့် မြန်မာနှစ် ၏ ပထမလဖြစ်သော တန်ခူးလကို နှစ်သစ်မတိုင်မီ ...