ဆိတ္က ေခြးျဖစ္ျခင္း
----
ျဗဟၼာဏ ဆရာျကီးတစ္ေယာက္ဟာ ယဇ္ပူေဇာ္ဖို႕ ဆိတ္တစ္ေကာင္ကို ဝယ္ျပီး ထမ္းေဆာင္လာပါသတဲ႕ ။ အဲ႕ဒါကို လူေပလူေတတစ္စုက ျမင္ေတာ့ အဲ႕ဒီ႕ဆိတ္ကို အေခ်ာင္ရေအာင္ အျကံထုတ္ျကတယ္ ။ ျဗဟၼာဏဆရာျကီး လာမဲ႕လမ္းကေစာင့္ျပီး ဆိတ္ကို ေခြးျဖစ္အာင္ ေျပာဖို႕ အခ်င္းခ်င္း တိုင္ပင္ညႊန္ျကားျပီး အသီးသီး ေနရာယူထားျကတယ္ ။ ပထမဆံုးေနရာမွာ ေစာင့္ေနတဲ႕ လူက ျဗဟၼဏဆရာျကီးေရာက္လာေတာ့ ((( ဗ်ိဳ႕ ဆရာျကီး ။ ေခြးကို ဘာလို႕ ထမ္းလာတာလဲဗ် ))) လို႕ ေျပာသတဲ႕ ။ ဒီေတာ့ ဆရာျကီးက ((( ေဟ့အေကာင္ ။ ငါထမ္းလာတာ ေခြးမဟုတ္ဘူး ။ ဆိတ္ကြ ။ ယဇ္ပူေဇာ္ဖို႕ ဝယ္လာတာ ။ ဆိတ္ပဲ ။ ဘယ္က ေခြးဟုတ္ရမွာလဲ ))) လို႕ ခတ္ဆတ္ဆတ္ ခတ္တင္းတင္း ေငါက္ျပီး ေျပာလိုက္သတဲ႕ ။
ေတာ္ေတာ္ကေလးသြားမိလို႕ ေတာစပ္တစ္ခုေရာက္ျပန္ေတာ့ လူတစ္စုက ထြက္လာျပီး ေျပာျကျပန္တယ္ ။ ((( ဟာ ! ဆရာျကီးႏွယ္ အံ႕စရာပါပဲ ။ အင္မတန္အမ်ိဳးဇာတ္ျမင့္တဲ႕ ျဗဟၼဏဆရာျကီး ျဖစ္ပါလ်က္နဲ႕ ယုတ္ညံ႕တဲ႕ေခြးကို ထမ္းလာတာဟာ သိပ့္အံ႕စရာ ေကာင္းတာပါပဲ ။ အဲ ဟုတ္သားပဲ ။ ေခြးကို ဘာလို႕ ထမ္းလာပါလိမ့္မလဲ ))) တစ္ေယာက္တစ္ခြန္း ဝိုင္းေျပာျကျပန္တယ္ ။ ဒီေတာ့ ျဗဟၼဏဆရာျကီးမွာ ဇေဝဇဝါျဖစ္သြားတယ္ ။ ခုနက လူတစ္ေယာက္ျကလဲ ငါ့ကို ေခြးလို႕ေျပာတယ္ ။ ငါထမ္းလာတာ ေခြးမ်ားျဖစ္ေနမလား ျကည့္အုန္းမွဆိုျပီး ဆိတ္ကို ေျမျကီးေပၚ ခ်ျကည့္တယ္ ။ ဆိတ္ရဲ႕ နားရြက္ကေလးကို ပြတ္သပ္ျကည့္ျပီး ((( ဟင္ ! ငါ့ဥစၥာ ေခြးမဟုတ္ပါဘူး ။ ဆိတ္ပါပဲ ))) ဆိုကာ ထမ္းသြားျပန္သတဲ့ ။
ေနာက္တစ္ခါ ေတာစပ္တစ္ခုေရာက္ျပန္ေတာ့ လူတစ္စုက ျဗဟၼဏဆရာျကီးကို လက္ခုတ္လက္ဝါးတီးျပီး ေျပာင္ေလွာင္ရယ္ေမာျကတယ္ ။ ((( ေဟ့ ! ျကည့္ျကစမ္း ။ အံ႕ျသစရာ သိပ့္ေကာင္းတာပဲ ။ အမ်ိဳးဇာတ္ျမင့္တဲ႕ ျဗဟၼဏဆရာျကီး ျဖစ္ပါလ်က္နဲ႕ အလြန္ယုတ္ညံ႕တဲ႕ ေခြးျကီး ထမ္းလာလိုက္တာ သိပ့္ျပီး အံ႕ျသစရာေကာင္းတာပဲ ))) ဆိုျပီး လက္ခုတ္လက္ဝါးတီး ေျပာင္ေလွာင္ျကသတဲ႕ ။ ဒီေတာ့ ျဗဟၼဏ ဆရာျကီးမွာ -
((( ဟုတ္ပံုရပါျပီ ။ ပထမလူကလဲ ငါထမ္းလာတာကို ေခြးလို႕ ေျပာတယ္ ။ ဒုတိယ လူတစ္စုကလဲ ေခြးလို႕ပဲ ေျပာျကတယ္ ။ ဒီလူစုကလဲ ေခြးလို႕ ေျပာျကျပန္ျပီ ။ ငါ့ဥစၥာဟာ ဆိတ္ဟုတ္ပံုမရပါဘူး ။ ေခြးပဲ ဟုတ္ပံုရပါတယ္ ။ ကဲ ! သြားေရာကြယ္ ေခြးျကီး )))
- ဆိုျပီး ဆိတ္ကို လႊတ္ပစ္ထားခဲ႕ပါသတဲ႕ ။ အဲ႕ဒီ႕ဆိတ္ကို ဝိုင္းလိမ္ျကတဲ႕ လူေပလူေတတစ္စုက သတ္ျပီး ခ်က္စားလိုက္ျကပါသတဲ႕ ။ ဒါဟာ ပညာရွိေပမယ့္ လူအမ်ားက ဝိုင္းေျပာရင္ ဇေဝဇဝါ ျဖစ္တက္ပံုကို ဟိေတာပေဒသက်မ္းက ဆံုးမထားတဲ႕ ဒ႑ာရီ ပံုျပင္ကေလးပါပဲ ။
#htoohtoolay
----
ျဗဟၼာဏ ဆရာျကီးတစ္ေယာက္ဟာ ယဇ္ပူေဇာ္ဖို႕ ဆိတ္တစ္ေကာင္ကို ဝယ္ျပီး ထမ္းေဆာင္လာပါသတဲ႕ ။ အဲ႕ဒါကို လူေပလူေတတစ္စုက ျမင္ေတာ့ အဲ႕ဒီ႕ဆိတ္ကို အေခ်ာင္ရေအာင္ အျကံထုတ္ျကတယ္ ။ ျဗဟၼာဏဆရာျကီး လာမဲ႕လမ္းကေစာင့္ျပီး ဆိတ္ကို ေခြးျဖစ္အာင္ ေျပာဖို႕ အခ်င္းခ်င္း တိုင္ပင္ညႊန္ျကားျပီး အသီးသီး ေနရာယူထားျကတယ္ ။ ပထမဆံုးေနရာမွာ ေစာင့္ေနတဲ႕ လူက ျဗဟၼဏဆရာျကီးေရာက္လာေတာ့ ((( ဗ်ိဳ႕ ဆရာျကီး ။ ေခြးကို ဘာလို႕ ထမ္းလာတာလဲဗ် ))) လို႕ ေျပာသတဲ႕ ။ ဒီေတာ့ ဆရာျကီးက ((( ေဟ့အေကာင္ ။ ငါထမ္းလာတာ ေခြးမဟုတ္ဘူး ။ ဆိတ္ကြ ။ ယဇ္ပူေဇာ္ဖို႕ ဝယ္လာတာ ။ ဆိတ္ပဲ ။ ဘယ္က ေခြးဟုတ္ရမွာလဲ ))) လို႕ ခတ္ဆတ္ဆတ္ ခတ္တင္းတင္း ေငါက္ျပီး ေျပာလိုက္သတဲ႕ ။
ေတာ္ေတာ္ကေလးသြားမိလို႕ ေတာစပ္တစ္ခုေရာက္ျပန္ေတာ့ လူတစ္စုက ထြက္လာျပီး ေျပာျကျပန္တယ္ ။ ((( ဟာ ! ဆရာျကီးႏွယ္ အံ႕စရာပါပဲ ။ အင္မတန္အမ်ိဳးဇာတ္ျမင့္တဲ႕ ျဗဟၼဏဆရာျကီး ျဖစ္ပါလ်က္နဲ႕ ယုတ္ညံ႕တဲ႕ေခြးကို ထမ္းလာတာဟာ သိပ့္အံ႕စရာ ေကာင္းတာပါပဲ ။ အဲ ဟုတ္သားပဲ ။ ေခြးကို ဘာလို႕ ထမ္းလာပါလိမ့္မလဲ ))) တစ္ေယာက္တစ္ခြန္း ဝိုင္းေျပာျကျပန္တယ္ ။ ဒီေတာ့ ျဗဟၼဏဆရာျကီးမွာ ဇေဝဇဝါျဖစ္သြားတယ္ ။ ခုနက လူတစ္ေယာက္ျကလဲ ငါ့ကို ေခြးလို႕ေျပာတယ္ ။ ငါထမ္းလာတာ ေခြးမ်ားျဖစ္ေနမလား ျကည့္အုန္းမွဆိုျပီး ဆိတ္ကို ေျမျကီးေပၚ ခ်ျကည့္တယ္ ။ ဆိတ္ရဲ႕ နားရြက္ကေလးကို ပြတ္သပ္ျကည့္ျပီး ((( ဟင္ ! ငါ့ဥစၥာ ေခြးမဟုတ္ပါဘူး ။ ဆိတ္ပါပဲ ))) ဆိုကာ ထမ္းသြားျပန္သတဲ့ ။
ေနာက္တစ္ခါ ေတာစပ္တစ္ခုေရာက္ျပန္ေတာ့ လူတစ္စုက ျဗဟၼဏဆရာျကီးကို လက္ခုတ္လက္ဝါးတီးျပီး ေျပာင္ေလွာင္ရယ္ေမာျကတယ္ ။ ((( ေဟ့ ! ျကည့္ျကစမ္း ။ အံ႕ျသစရာ သိပ့္ေကာင္းတာပဲ ။ အမ်ိဳးဇာတ္ျမင့္တဲ႕ ျဗဟၼဏဆရာျကီး ျဖစ္ပါလ်က္နဲ႕ အလြန္ယုတ္ညံ႕တဲ႕ ေခြးျကီး ထမ္းလာလိုက္တာ သိပ့္ျပီး အံ႕ျသစရာေကာင္းတာပဲ ))) ဆိုျပီး လက္ခုတ္လက္ဝါးတီး ေျပာင္ေလွာင္ျကသတဲ႕ ။ ဒီေတာ့ ျဗဟၼဏ ဆရာျကီးမွာ -
((( ဟုတ္ပံုရပါျပီ ။ ပထမလူကလဲ ငါထမ္းလာတာကို ေခြးလို႕ ေျပာတယ္ ။ ဒုတိယ လူတစ္စုကလဲ ေခြးလို႕ပဲ ေျပာျကတယ္ ။ ဒီလူစုကလဲ ေခြးလို႕ ေျပာျကျပန္ျပီ ။ ငါ့ဥစၥာဟာ ဆိတ္ဟုတ္ပံုမရပါဘူး ။ ေခြးပဲ ဟုတ္ပံုရပါတယ္ ။ ကဲ ! သြားေရာကြယ္ ေခြးျကီး )))
- ဆိုျပီး ဆိတ္ကို လႊတ္ပစ္ထားခဲ႕ပါသတဲ႕ ။ အဲ႕ဒီ႕ဆိတ္ကို ဝိုင္းလိမ္ျကတဲ႕ လူေပလူေတတစ္စုက သတ္ျပီး ခ်က္စားလိုက္ျကပါသတဲ႕ ။ ဒါဟာ ပညာရွိေပမယ့္ လူအမ်ားက ဝိုင္းေျပာရင္ ဇေဝဇဝါ ျဖစ္တက္ပံုကို ဟိေတာပေဒသက်မ္းက ဆံုးမထားတဲ႕ ဒ႑ာရီ ပံုျပင္ကေလးပါပဲ ။
#htoohtoolay
Comments
Post a Comment